Cmentarz znajduje się w środku wsi. Pierwotnie na jego terenie znajdował się kościół wybudowany w 1822 roku. W latach 70-tych XX wieku został rozebrany. Link do opisu wsi: http://historia-zachodniopomorskie.pl/?p=35
Wieś położona 9 km na wschód od Stepnicy, w sercu Puszczy Goleniowskiej. Rozlokowana po obu stronach rzeki Gowienica. We wsi krzyżują się drogi Goleniów – Wolin i Stepnica – Przybiernów.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z roku 1321, kiedy to jest wymieniana przy opisie granic wsi Przybiernów, Zabierzewo i Miodowice. Znajdował się tutaj most na Gowienicy (stąd w nazwie słowo brück niem. Brücke-most). W 1594 była to osada położona przy drodze pocztowej Wolin – Goleniów. Składała się z młyna wodnego z trzema zębatymi kołami, należącego do urzędu w Wolinie. W 1649 roku w osadzie znajdowały się dwa gospodarstwa zagrodników. W 1668 roku znajdujący się tu młyn do mielenia i cięcia, stał się własnością prywatną. W 1870 roku młyn posiadał już 7 budynków fabrycznych, z których część spłonęła w 1925 roku. W 1939 roku w jego miejscu znajdował się tartak i fabryka wełny drzewnej.
fot. Widokówka z 1905 roku. Na górnym zdjęciu gościniec, na dole młyn, a po prawej stronie budynek nadleśnictwa. Z kolekcji Wojciech Janda
Czytaj dalej „Widzieńsko ( do 1945 Hohenbrück )”Wieś zlokalizowana na zachodnim skraju Puszczy Goleniowskiej, oddalona ok. 7 km na płn.-wschód od Stepnicy, rozlokowana po zachodniej stronie drogi numer 111 Stepnica – Wolin.
Żamówko to XVIII-wieczna kolonia olęderska. Wieś założono w 1777 r. i stanowiła własność domenalną. W 1870 r. wieś liczyła 53 mieszkańców, a w 1928 r. – 151 mieszkańców, co wiązało się – prawdopodobnie – z poszerzeniem okręgu wiejskiego o osadę Glinki i Podbrzezie.
Czytaj dalej „Żarnówko (do 1945 Neu Sarnow )”Pomnik upamiętniający poległych mieszkańców wsi w czasie I wojny światowej, znajduje się tuż przy miejscowym kościele przy ulicy Podmiejskiej. Współrzędne pomnika: 53°31’53.9″N 14°53’13.8″E
fot. Zdjęcie pomnika z początku lat 30-tych. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
Czytaj dalej „Podańsko – (do 1945 Puddenzig)- pomnik poległych mieszkańców wsi podczas I WŚ”Cmentarz ewangelicki znajduje się przy drodze do Zabrodzia, tuż za wsią po lewej stronie. Cmentarz w formie kwadratu o wymiarach 34 x 36 metrów z wyraźnie zarysowaną aleją drzew. Został założony w drugiej połowie XIX wieku.
Wieś została założona przez miasto Szczecin w roku 1725 na obrzeżu lasu w pobliżu rzeki Krępy. Nazwa wsi powstała od uroczyska leśnego będącego dawniej wilczym gniazdem. W XIX wieku wieś połączona została z dobrami Świętej w jedno dominium będące własnością Szczecina. W 1905 roku w było tu kilkanaście zagród i 189 mieszkańców. Po roku 1945 wieś otrzymała nową nazwę Jedliny, opuszczona i nie zasiedlona uległa rozbiórce w latach pięćdziesiątych i przestała istnieć.
fot. Zdjęcie wioski z lat 40-tych. Pochodzi ze zbioru Alexa Krahna, którego potomkowie mieszkali w tej wsi.
Wieś znajdowała się około 3 km na północ od miejscowości Święta.
Tereny rozciągające się wzdłuż zachodniej strony Domiąży zostały w roku 1312 nadane przez księcia Otto I miastu Szczecin. Miasto wówczas sprowadziło tu pierwszych kolonistów, którzy na osuszonych terenach zakładają pierwszą osadę leżącą ok. 3 km na północ od dzisiejszej wsi Święta. Pierwotna nazwa powstałej wsi brzmiała Raddun potem Radunschen Berg. Trudno dostępny podmokły teren zahamował jednak na długo proces osadniczy tych ziem. Założona wieś podupada. W roku 1750 król pruski Fryderyk II nadaje ją generałowi von Stille, który sprowadza nowych kolonistów i nadaje jej nową nazwę Schwabach. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1754 roku, kiedy to była własnością miasta Szczecin, a następnie Jana Christiana Schwanka. Następnie należała do rodzin Marquardt, Karola Fryderyka Juliusza Campa, Edwarda Schwinninga oraz Carla Theodora Gustava Kickebuscha. W początkach XX wieku wieś ponownie staje się własnością Szczecina.
Raduń rok 1925 ,fot. z kolekcji Wojciech Janda
Wieś Łękinia leżała około 3 km na zachód od Klinisk Wielkich.
Wieś została założona w latach 1750/1751 przez Johann Friedrich Sydow, właściciela huty szkła koło Czarnej Łąki (Bergland)
W 1779 roku, mieszkało tu 20 rodzin. Ale już 1865 roku były to 72 rodziny w ilości 313 osób.
Wg spisu z 1905 roku mieszkało tutaj 209 mieszkańców. W roku 1925 mieszkało ich już tylko 149 z czego 87 mężczyzn i 67 kobiet, którzy zamieszkiwali 42 domy mieszkalne. Wszyscy mieszkańcy byli protestantami i należeli do parafii w Lubczynie.
W 1939 roku miejscowość liczyła 142 mieszkańców.
Od 1750 roku wieś należała do powiatu Saatzig. W 1815 roku po reformie administracyjnej miejscowość należała do powiatu Randow, a od 15.10.1939 do powiatu Naugard (Nowogard).
W okresie II wojny światowej częściowo zniszczona, po wojnie opuszczona i nie zamieszkana. Dziś praktycznie niewidoczne jej ślady, poza zniszczonym i zdewastowanym cmentarzem.
Czytaj dalej „Łękinia (do 1945 Friedrichsdorf)”Dziś w bardzo silnym składzie przeprowadziliśmy porządkowanie ewangelickiego cmentarza na terenie nieistniejącej wioski Friedrichsdorf koło Pucic.
Wioska w 1925 roku liczyła 149 mieszkańców i znajdowały się w niej 42 domy. W czasie wojny mocno zniszczona, a po wojnie pozostałości zostały rozebrane.
Cmentarz znajduje się w lesie należącym do Nadleśnictwa Kliniska. To właśnie z pracownikami nadleśnictwa, uczniami z Zespołu Szkół Prywatnych „Szkolna 13” tzw. Dinozaur w sile 27 uczniów i dwie Panie nauczycielki oraz silna ekipa naszego stowarzyszenia spędziliśmy kilka godzin na sprzątaniu i odnajdywaniu nagrobków.
Zgodnie z zapowiedzią dziś wspólnie z mieszkańcami wsi Bodzęcin prowadziliśmy prace na cmentarzu przykościelnym mające na celu stworzenie lapidarium. Udało nam się wykonać zadanie w 100%.
Dzięki zaangażowaniu mieszkańców oraz członków stowarzyszenia stworzyliśmy od zera piękne miejsce, gdzie umieściliśmy wszystkie uratowane nagrobki oraz żeliwne krzyże. Niektóre z tych krzyży są datowane na XVIII wiek. Część nagrobków była połamana, więc potrzebne były prace naprawcze. Jak widać na zdjęciach, jeden z nich musiał być po zacementowaniu spięty pasami.
