Wieś jest położona na terenach łąkowo-leśnych, podmokłych 10 km na północ od Stepnicy. Na północ od wsi do Zalewu Szczecińskiego uchodzi Kanał Czarnociński.
Na początku XX wieku na terenie wsi znaleziono sztylet krzemienny z epoki kamiennej.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1318 roku, kiedy to nazywała się Ceretin. Około 1780 roku Brüggemann, odnotowuje na terenie wsi podleśnictwo należące do powiatu Stepenitz ( Stepnica). W XIX wieku Czarnocin był ośrodkiem wydobywania torfu. W 1870 roku powierzchnia wsi wynosiła 1768 akrów i liczyła 195 mieszkańców.
Do 1905 r. folwark należał do rodziny Puttkamerów, użytkowany przez Paula Holtza i liczył 859 ha ziemi z dużą hodowlą bydła i świń. Hodowla Holtza liczyła: 22 konie, 110 sztuk bydła i 100 świń. Od 1914 r. folwark należał do Joachima Deicke, a w 1920 r. był własnością Ulricha Patza – fabrykanta z Berlina.

fot. Plan Czarnocina z 1990 roku. Plan z Ośrodka Dokumentacji Zabytków w Warszawie
W 1929 r. folwark przeszedł na własność państwowej fundacji naukowej (Staatlische Forschungsstifung der Insel Riems – Pruskiego Instytutu Badania Chorób Zwierząt), administrowany do 1939 r. przez Rudolfa Lohmanna. W owym czasie majątek liczył 1.230 ha ziemi i dużą hodowlę bydła, owiec i świń. Hodowla liczyła: 85 koni, 384 sztuk bydła, 280 owiec i 350 świń. W latach 40-tych rozpoczęto budowę dużego obiektu szkolnego, przeznaczonego prawdopodobnie na szkołę Wehrmachtu lub SS. Po 1945 r. wieś użytkowana była przez Państwowe Gospodarstwo Rolne.
W 1939 roku wioska miała powierzchnię 859,1 ha i mieszkało tu 180 mieszkańców. Do Czarnocina należała również, wieś Schminz ( Śmięć), leżąca na północ od wsi. Przed 1945 rokiem Czarnocin administracyjnie należał do dzielnicy Köpitz ( Kopice). Mieszkańcy należeli do parafii w Kopicach.
Na południe od wsi znajdował się cmentarz ewangelicki założony w XIX wieku. Jeszcze na początku lat 90-tych XX wieku, były widoczne zarysy i pozostałości grobów. Dziś nie ma po nich śladu.

fot. Plan cmentarza z roku 1990. Plan ze zbiorów Ośrodka Dokumentacji Zabytków w Warszawie

fot. Teren cmentarza ewangelickiego dziś. Zdjęcie Tomasz Wetta
Dziś ze starej zabudowy wsi przetrwała tylko szkoła oraz park leśny z aleją prowadzącą nad zalew.
W 2019 roku w Czarnocinie mieszkało 333 osoby.

fot. Mapa Czarnocina z 1940 roku
Tłumaczenie z języka niemieckiego: Tomasz Wetta
Jeden komentarz do “Czarnocin (do 1945 roku Zartenthin)”