Jak zapewne wszystkim wiadomo w pewnym momencie rozwoju
ludzkości pojawiła się potrzeba posiadania uniwersalnego środka, który można
byłoby wymienić na wszystkie inne towary i usługi. Środkiem takim stał się
pieniądz, początkowo moneta a od XVII w. pieniądz papierowy.
Wieś jest położona 2 km na zachód od Przybiernowa. Należy do powiatu goleniowskiego i gminy Przybiernów.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1321 roku, kiedy to należała do katedry i biskupa w Kamieniu Pomorskim ( Cammin) . W 1364 roku biskup Johann sprzedaje wioskę komornikowi z Przybiernowa ( Pribbernow). Wieś miała 10 gospodarstw. W 1496 roku, proboszcz katedry i kapituła W Kamieniu Pomorskim przepisuje Klausowi Köllerowi i Peterowi Steinwehr 10 gospodarstw i połowę młyna.
Wieś leży między Niewiadowem, a Łoźnicą w pobliżu linii kolejowej łączącej Szczecin ze Świnoujściem.
Pierwotnie rezydencja i folwark założony przez Ernsta Matthíasa von Köller w latach 1868/69. Informacja ta jest zawarta w kronice parafialnej w Kantreck ( Łoźnica ).
W folwarku znajdował się dwór, który usadowiono na wschodnim krańcu posiadłości.
Nazwa wsi, a wtedy osady została wzięta od imienia założyciela.
Wieś położona na 6 km na zachód od Przybiernowa, przy drodze łączącej Przybiernów ze Stepnicą.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1380 roku. W kronikach jej nazwa zmieniała się co kilkadziesiąt lat. W 1380 roku brzmiała Rusperssnowe, w 1443 Ruspesnow, 1469 Risbernow i Rusbesnowe, w 1539 Ruspersnow.
W latach 20-tych XX wieku prowadzono w pobliżu wioski badania archeologiczne w trakcie, których odnaleziono kamienny topór z epoki kamiennej.
W skład wioski zaliczano również okoliczne osady, przysiółki i leśniczówkę : Volwerk Elis, Forsthaus Elsenau, Ganggelbusch, Kolk, Seegraben. Co ciekawe leśniczówka Forsthaus Elsenau znajdowała się tuż koło dzisiejszego Widzieńska.
Miodowice leżą około 5 kilometrów na zachód od Przybiernowa. Po 1945 roku przez pewien okres wieś nosiła nazwę Niedźwiedzica.
Nazwa wsi Medewitz pochodzi prawdopodobnie z języka serbsko-chorwackiego i oznacza „miejsce miodu” .
Wioska przed 1945 rokiem należała do powiatu kamieńskiego ( Kreis Kammin).
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z roku 1321. W 1364 biskup kamieński Johann von Kammin sprzedaje wioskę komornikowi z Przybiernowa ( Pribbernow) Bertholdowi von Bandelin, która posiadała 270 morgów i 3 chałupników. W latach 1500-1507 wioska znajdowała się w zastawie u rodziny von Flemming. Została odkupiona w 1507 roku przez część członków kapituły katedralnej i powróciła w całkowite posiadanie biskupa kamieńskiego w 1531 roku. W 1684 mieszkało we wsi 9 pełnych rolników z 450 morg.
Widokówka ze zbiorów autora. Na zdjęciu górnym budynek szkoły, poniżej zajazd.
Wieś leży na wschód od trasy S-3 łączącej Szczecin ze
Świnoujściem, na wysokości Brzozowa.
Wieś położona w gminie Przybiernów powiatu goleniowskiego.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1380. Później wymieniana w księgach klasztornych z 1438 roku jako własność Laurenz Witstold. Według Brüggemanna wieś była starym lennem rodziny von Borde, którzy są po raz pierwszy wymieniani w 1583 roku. W 1588 von Borde jest właścicielem Panfin i Kartlow. W 1628 roku Henning Borde został opodatkowany. W 1649 we wsi mieszkało 10 rolników i dwóch chłopów bezrolnych.
Wieś jest położona w północnej części Puszczy Goleniowskiej nad rzeką Gowienicą, w odległości ok. 18 km na północ od Goleniowa oraz 1,5 km na zachód od stacji kolejowej w Łoźnicy. Nieco na południe od wsi przebiegała również linia kolei wąskotorowej prowadząca z Łoźnicy do Stepnicy.
Pochodzenie nazwy pochodzi prawdopodobnie z języka wendyjskiego lub czeskiego. W 1280 roku wieś zwała się Dysko, 1283 Zdiseko w wendyjskim Zdešek.
W trakcie prowadzonych badań archeologicznych z początku XX wieku, na polu koło Lüttmannshagen ( Budzieszewice) odnaleziono zdobione naczynie gliniane z okresu wendyjskiego.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1311 roku, kiedy to wymieniany jest rycerz Wozeke de Diseko jako świadek sprzedaży przez miasto Wolin, kapitule katedralnej w Kamieniu rocznej renty dla jednej z wikarii.
fot. Zajazd Beise w Dziśnie – rok 1923. Widokówka z kolekcji Wojciech Janda
Wieś położona w Gminie Przybiernów w powiecie goleniowskim, na północ od miejscowości Dzisna, nad rzeką Gowienica.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z roku 1595, kiedy to w w kronice metrykalnej w Kantreck ( Łoźnica) wymieniany jest 1 chałupnik i 123 ½ łana chłopskiego. W 1628 roku wymienianych jest tutaj 2 chłopów małorolnych z których każdy posiadał ¼ łana ziemi. W 1717 wymieniane są nazwiska 2 chłopów z których każdy posiada 1 łan ziemi i wymieniane są 2 łany jako własność posiadłości. W latach 1737 – 1760 wieś wraz z majątkiem w Łoźnicy, w wyniku koligacji rodzinnych znajdowała się w posiadaniu rodziny von Podewils.
Wieś jest położona przy drodze krajowej nr.3 między
Przybiernowem a Wolinem.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1321 roku.
W XV wieku wieś została rozbita na dwie części A i B. Brzozowo A było starym lennem rodziny Guntersberg (wzmianka z lat 1490 i 1506). W 1649 r.mieszkało tu 2 gospodarzy 2 zagrodników i 1 robotnik folwarczy. W latach 1723-1777 wspomniana część należła do wpływowej rodziny Flemmingów. Brzozowo B należało również do rodu Flemmingów (wzmianka z 1580 roku) w 1587 roku naliczono tam 2 gospodarzy pełnorolnych 1 zagrodnika i 1 owczarza. W 1939 roku Brzozowo liczyło 24 gospodarstwa chłopskie,obok których był niewielki folwark (150hektarów) Ludność wsi wówczas wynosiła 271 osób a powierzchnia użytków wiejskich 1038,5 hektara.