Wieś jest położona 9 km na zachód od Nowogardu. Została założona na planie owalnicy o układzie południkowym. Sama nazwa wsi pochodzi od założyciela Strelow i wywodzi się od słowiańskiego słowa strela, oznaczającego strzałę.
fot. Główna ulica w Strzelewie w roku 1927. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
Czytaj dalej „Strzelewo (do 1945 Strelowhagen)”Wieś leży ok. 11 km na południowy zachód od Goleniowa, w Dolinie Dolnej Odry, wśród łąk, na skraju Puszczy Goleniowskiej, ok. 2,5 km na północny wschód od jeziora Dąbie.
W 1809 roku August Heinrich Borgstede, właściciel majątku w Rörchen (Rurzyca) i sekretarz Izby Wojennej i Majątkowej Marchii, przeznaczył znaczne tereny na założenie nowej wsi. August zmarł w 1824 roku, ale jego rodzina do 1945 roku mieszkała w Rurzycy. Obszar, który został przeznaczony pod wioskę, wcześniej był torfowiskiem. Został on osuszony pod koniec XVIII wieku. Wieś założono w 1809 roku i nadano jej nazwę Louisenthal, choć później występuje na mapach pod nazwą Luisenthal. Wygląda jakby obie nazwy funkcjonowały w różnych latach.
fot. Budynek szkoły ewangelickiej z widocznym w tle kościołem -rok 1917. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
Czytaj dalej „Borzysławiec (do 1945 roku Louisenthal)”Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1288 roku. W roku 1311 wymieniany jest proboszcz z Laatzig Johannes („dominus Johannes de Laceke”). Kościół stał pośrodku cmentarza na małym wzniesieniu przy drodze Wolin-Kamień Pomorski. Była to budowla z cegły, posadowiona na fundamentach z kamienia polnego. W ścianach zachodniej, północnej i południowej znajdowały się pozostałości średniowiecznej cegły o wymiarach 28x13x8 cm.
fot. Kościół w roku 1910. Zdjęcie z portalu www.polona.pl
Czytaj dalej „Nieistniejący kościół ewangelicki – Laska (do 1945 Laatzig)”Nazwa wsi pochodzi o polskiego słowa Lazki lub dolnołużyckiego lazki o lazy – nowizna (teren świeżo wykarczowany). Na terenie wsi natrafiono na znaleziska archeologiczne. Znaleziono z epoki kamienia kamień krzemienny i dwa topory kamienne, z epoki brązu znaleziono naczynia gliniane oraz z okresu Słowian wendyjskich skorupy gliniane i przęślik (ciężarek przymocowany do wrzeciona). Wszystkie wymienione znaleziska znajdowały się przed 1939 rokiem w rękach prywatnych.
fot. Główna ulica w Laskach z widocznym na pierwszym planie wiejskim stawem w roku 1939. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
Czytaj dalej „Laska – (do 1945 Laatzig)”Dzisiejsze Komarowo powstało z połączenia dwóch wsi kolonizacyjnych założonych przez Karla Otto von Blankenburg – Carlshof i Blankenfelde. Nazwy obu wsi pochodzą od imienia i nazwiska założyciela wsi.
Pierwsza wzmianka o wsi Carlshof pochodzi z 1777 roku. Pierwsi osadnicy zostali sprowadzeni z Niemiec i Niderlandów. We wsi założono folwark i wzniesiono pałac , a przy folwarku powstały zagrody chłopskie należące do rzemieślników i zagrodników. We wsi znajdował się również kościół ,wiatrak i świetlica. W 1905 roku wioskę przejęła rodzina von Petersdorf, a od roku 1928 wieś należała do Pomorskiego Towarzystwa Ziemskiego ( Pommersche Landgeselschaft). Po II wojnie światowej folwark przejął PGR .
fot. Widokówka z widoczną szkołą, kościołem, karczmą i salą taneczną w Komarowie. Zdjęcie z portalu ebay.de
Czytaj dalej „Komarowo (do 1945 Carlshof i Blankenfelde)”Kościół został wybudowany w 1746 roku i przebudowany w roku 1892. Biorąc pod uwagę pierwsze wzmianki o wsi pochodzące z XIV wieku, prawdopodobnie kościół istniał tu już wcześniej.
fot. Kościół w roku 1949. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda, zakupione na portalu www.fotomemoria.pl
Czytaj dalej „Nieistniejący kościół ewangelicki – Burowo (do 1945 Burow)”Wieś leży ok. 12 km na wschód od Goleniowa, na pagórkowatej Równinie Nowogardzkiej, w okolicy rzeki Gowienicy. Nazwa Burow- Burowo, pochodzi od słowiańskiego słowa „bor”- oznaczającego las sosnowy. Najstarsze ślady osadnictwa na terenie wsi pochodzą z neolitu. Znaleziska archeologiczne potwierdzają istnienie tutaj osady kultury ceramiki sznurowej.
fot. Budynek szkoły w 1927 roku. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
Czytaj dalej „Burowo (do 1945 Burow)”Wieś jest położona w północnej części gminy, 9 km od Osiny. Po południowych obrzeżach miejscowości przepływa rzeka Stepnica. Dzisiejsza Węgorza powstało z połączenia dwóch istniejących do 01.04.1934 wsi: Alt Fanger i Neu Fanger, kiedy to przeprowadzono zmiany administracyjne i w ich wyniku połączono wsie, nadając im wspólną nazwę Fanger.
fot. Węgorza- rok 1934. Widoczny kościół, staw, a po prawej stronie wg opisu zdjęcia widoczne gospodarstwo ówczesnego gospodarza G. Viergutza. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
Czytaj dalej „Węgorza (do 1945 Fanger)”Kościół pochodzi prawdopodobnie z przełomu XV/XVI wieku. Przez H.Lemcke kościół określany jest jako budowla późnogotycka. Kościół wzniesiono bliżej północnego krańca wsi, na niewielkim wzniesieniu. Został wybudowany z kamieni narzutowych. Dłuższe ściany mają grubość 90 cm, a krótsze 75 cm. Okna i portal wejściowy w ścianie południowej zostały przemurowane. Kościół kryty jest dwuspadowym dachem. Pierwotnie na terenie przykościelnym znajdował się cmentarz, a cały teren był ogrodzony.
fot. Widok na kościół od strony stawu w roku 1927. Wg opisu po lewej stronie widoczna kuźnia. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
Czytaj dalej „Kościół katolicki – Węgorza (do 1945 roku kościół ewangelicki w Fanger)”Na początku XX wieku mieszkańcy Krępska rozpoczęli starania o powołanie nowej gminy ewangelicko – luterańskiej. W dniu 17 marca 1911 roku, decyzją Ministerstwa Do Spraw Wyznań powołano ową gminę do życia i ustalono granice gminy. W 1914 roku nowa parafia funkcjonowała już oficjalnie. Pierwszym pastorem był Schulz, a do gminy należało w 1911 roku 65 osób. Kościół dla nowej gminy zbudowano w roku 1932 za kadencji proboszcza Noeske i poświęcono 26 czerwca tegoż samego roku. Kościół wybudowano w głównej części wsi, w bocznej uliczce.
fot. Kościół w roku 2025, zdjęcie Michał Janda
Czytaj dalej „Kościół katolicki – Krępsko (do 1945 kościół ewangelicko-luterański w Hackenwalde)”