Dzisiejsze Komarowo powstało z połączenia dwóch wsi kolonizacyjnych założonych przez Karla Otto von Blankenburg – Carlshof i Blankenfelde. Nazwy obu wsi pochodzą od imienia i nazwiska założyciela wsi.
Pierwsza wzmianka o wsi Carlshof pochodzi z 1777 roku. Pierwsi osadnicy zostali sprowadzeni z Niemiec i Niderlandów. We wsi założono folwark i wzniesiono pałac , a przy folwarku powstały zagrody chłopskie należące do rzemieślników i zagrodników. We wsi znajdował się również kościół ,wiatrak i świetlica. W 1905 roku wioskę przejęła rodzina von Petersdorf, a od roku 1928 wieś należała do Pomorskiego Towarzystwa Ziemskiego ( Pommersche Landgeselschaft). Po II wojnie światowej folwark przejął PGR .
fot. Widokówka z widoczną szkołą, kościołem, karczmą i salą taneczną w Komarowie. Zdjęcie z portalu ebay.de
fot. Nowo wybudowane domy, po wielkim pożarze w 1934 roku. Zdjęcie z kolekcji Ośrodka Dokumentacji Dziejów Ziemi Goleniowskiej „Żółty Domek”
Druga z wsi wchodząca dziś w skład Komarowa została założona na planie ulicówki i zasiedlona przez 26 kolonistów głownie z Niemiec i Niderlandii. Każdy z kolonistów otrzymał powyżej 50 morg ,co było dużą działką- na prawie czynszowym z dużą ulgą podatkową. Blankenfelde było wsią miejską należącą do Goleniowa. Na początku XIX wieku po reformach uwłaszczeniowych we wsi było 12 dużych gospodarstw własnościowych ,pozostałe stanowiły średnie gospodarstwa chłopskie. W drugiej połowie XIX wieku we wsi działa szkoła, funkcjonuje wiatrak (usytuowany od strony południowej wsi),znajduje się tam również niewielki kościółek ryglowy wybudowany na początku wieku oraz cmentarz.
fot. Kościół w Komarowie w roku 1927. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
W 1934 roku, a dokładnie 24 maja ówczesne Komarowo, dotknęła tragedia. Wybuch wielki pożar, który zaczął się od jednego z gospodarstw u właściciela Schmidteina, a silny wiatr przenosił ogień na sąsiednie zabudowania. Z uwagi iż wiele domów było krytych strzechą, ogień bardzo szybko się rozprzestrzenił. W wyniku pożaru spłonęło całkowicie 17 gospodarstw z około 57 budynkami. W pożarze spłonął cały inwentarz żywy. Wg ówczesnych władz, był to największy pożar w powiecie nowogardzkim od czasu prowadzenia kronik. O pożarze pisano wtedy we wszystkich gazetach między innymi w „Neue Jllustrierte Zeitung”.
fot. Zgliszcza po pożarze z 1934 roku. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
W czasie II wojny światowej część wsi została zniszczona a wraz z nią kościół. Po wojnie wieś nazywała się chwilowo Danowo ,a później Kłosowice. Po połączeniu, obie wsie otrzymały wspólną numerację domów, pierwsze numery obejmują dawne Kłosowice. Obecna zabudowa wsi pochodzi w głównej mierze z XIX wieku i początków XX wieku, natomiast w założeniu byłego gospodarstwa rolnego prawie wszystkie budynki gospodarcze i mieszkalne są wybudowane po 1945 roku lub całkowicie przebudowane, jak dawny pałac pochodzący z połowy XIX wieku. W chwili obecnej we wsi znajduje się szkoła, kościół p.w. Przemienienia Pańskiego, elementy zespołu folwarcznego oraz popegeerowskie osiedle bloków mieszkalnych.
fot. Zajazd w Blankenfelde. Zdjęcie z portalu polska-org.pl
Mieszkańcy wsi w większości byli wyznania ewangelickiego , których mieszkało tu według spisu z 1 grudnia 1871 roku 358.Oprócz nich mieszkało jeszcze 9 katolików i 6 Żydów.
Liczba mieszkańców na przestrzeni lat:
1871- 373 mieszkańców w tym : 180 mężczyzn, 193 kobiety , 111 dzieci do 10 roku życia, osób powyżej 10 roku życia umiejących pisać i czytać mieszkało 205 osób i 47 analfabetów.
1905- 225 mieszkańców
1939- 197 mieszkańców
2009- 616 mieszkańców
2021 – 608 mieszkańców
fot. Mapa Komarowa z roku 1898