Nazwa wsi pochodzi o polskiego słowa Lazki lub dolnołużyckiego lazki o lazy – nowizna (teren świeżo wykarczowany). Na terenie wsi natrafiono na znaleziska archeologiczne. Znaleziono z epoki kamienia kamień krzemienny i dwa topory kamienne, z epoki brązu znaleziono naczynia gliniane oraz z okresu Słowian wendyjskich skorupy gliniane i przęślik (ciężarek przymocowany do wrzeciona). Wszystkie wymienione znaleziska znajdowały się przed 1939 rokiem w rękach prywatnych.
fot. Główna ulica w Laskach z widocznym na pierwszym planie wiejskim stawem w roku 1939. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
fot. Mapa wsi z roku 1825. Ze zbiorów Wojciech Janda
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1288 roku. W roku 1311 wymieniany jest proboszcz Johannes z Laatzig, który jest wymieniany jako świadek. W roku 1438 wymieniany jest niejaki Berent Muckermuß z Laatzig. W roku 1594 w rejestrze kościelnym wymienia się we wsi 16 chłopów, 2 zagrodników i młynarza. W 1649 roku sporządzono imienny wykaz 16 chłopów i 3 zagrodników. Z kolei w roku 1654 podaje się w rejestrach informację o 16 chłopach z których każdy posiadał po 2 ¼ łan ziemi, 3 zagrodników i 5 chałupników. Na przestrzeni lat wieś rozrastała się o czym świadczy kolejny spis ludności z 1780 roku, kiedy to we wsi wymienia się sołtysa, 15 chłopów, 2 ½ zagrodnika, 10 budników, pasterza i nauczyciela co świadczy iż w wiosce znajdowała się już wtedy szkoła. We wsi znajdowało się 46 budynków. W 1870 wymienianych jest 63 właścicieli gruntów, w tym 36 budników, którzy wspólnie posiadali 3734 morgi ziemi. Tuż przed wybuchem II wojny światowej, we wsi znajdowało się 26 gospodarstw dziedzicznych o łącznej powierzchni 690 ha. Na północ od wsi przy drodze do Zebbin(Sibin) znajdował się wiatrak holenderski, zbudowany w 1867 roku, należący do Völtza.
fot. Wiatrak holenderski Völtza w roku 1910. Zdjęcie ze strony www.polona.pl
Do 1945 roku wioska należała do Kreis Cammin (powiat kamieński), a urzędowo podlegała miejscowości Hagen(Recław).
Na przestrzeni wieków wioska zmieniała swój kształt i układ. Pierwotnie była to wioska w układzie ulicówki z placem wiejskim w centrum wsi, który poza kościołem znajdującym się na wzniesieniu, zabudowany był jedynie domem pasterza, szkołą i karczmą. Wschodnia część wsi zmieniała się szybciej niż zachodnia i w 1939 roku nie zachował się w niej żaden z starszych budynków. W części zachodniej przed 1945 rokiem znajdowało się kilka zagród z budynkami bramnymi oraz budynkami gospodarczymi pochodzącymi z XVIII i początku XIX wieku, należących do ówczesnych gospodarzy: : A. Volkmanna, Fr. Steina, A. Wurowa, E. Volkmanna, W. Wurowa, W. Berkhana, Mietuscha oraz Butha. Było to budynki w większości konstrukcji ryglowej, wypełnionej gliną i kryte strzechą.
fot. Budynki gospodarcze Fr.Steina w roku 1939. Ze zbiorów Wojciech Janda
W budynku bramnym zagrody Berkhana oprócz furty mieściło się mieszkanie komornika, w którym przed 1939 rokiem ulokowano zbiory zabytków wiejskich(tzw. Dorfsammlung) pochodzących z Lasek. Zbiory te zawierały najważniejsze zabytki z dziedziny ludowej, głównie stroje ludowe oraz sprzęty z gospodarstw domowych. Znalazło się tam również stare wyposażenie kościoła: chrzcielnica z granitu, pochodząca z średniowiecza o wymiarach 40×40 cm, 3 płyty z drewna dębowego ze starej balustrady ambony o wysokości 120 cm i szerokości 40 cm. Znajdowały się na nich malowidła malowane farbą olejną:
– Oko i dłoń Boga nad ołtarzem, na którym leży księga -Konfesja Augsburska oraz napis: „Chroni ręka Boga” (Es schützet Gottes Hand).
– Stojący Chrystus na tle krajobrazu. Napis: „Pozwólcie tym odejść. Jan XVIII w. 8” (Lasset diese gehen. Joh. XVIII V. 8).
– Przynależna do pierwszej. Łabędź. Powyżej napis „Kościół” (die Kirche). Koniec XVII wieku.
Ciekawostką jest że wspomniany w tekście łabędź jest częstym symbolem w ikonografii luteranizmu, nawiązującym do Jana Husa i Marcina Lutra, co współgra z obecnością „Konfesji Augsburskiej” na pierwszym panelu.
Kilka zabytkowych rzeczy znajdowało się w prywatnych rękach jednego z mieszkańców A.Rübenhagen. Były to dwie zabytkowe skrzynie kuferkowe z 1777 i 1789 roku.
fot. Grabie żniwne, które znajdowały się w wiejskim muzeum w Laskach. Górne z 1832 roku, dolne połowa XIX wieku. Zdjęcie ze zbiorów Wojciech Janda
fot. Grapen, trójnożny garnek z XVIII wieku. Garnek znajdował się w wiejskim muzeum. Zdjęcie ze zbiorów Wojciech Janda
W centrum wsi na niewielkim wzniesieniu usytuowany był kościół, o którym pierwsza wzmianka pojawia się w roku 1288. Później wielokrotnie przebudowywany, ostatni raz w 1885.Przetrwał działania w czasie II wojny światowej i został rozebrany w roku 1950.
fot. Kościół w 1939 roku. Zdjęcie ze zbiorów Wojciech Janda
Po przejęciu tych ziem przez Rzeczpospolitą w roku 1945, Laski weszły w skład Gminy Wolin. W 2021 roku mieszkało tu 172 osoby.
fot. Mapa Lasek z roku 1941