Skoszewo (do 1945 Paulsdorf)

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1303 roku, kiedy to w „Pommersches Urkundenbuch” – czyli „Pomorska Księga Dokumentów” w dokumencie nr 1453, wymieniany jest Rattislavus de Pawelstorp jako świadek. W 1318 wieś wymieniana jest pod nazwą Pawelstorp od nazwiska założyciela wsi. W 1531 roku wies należała do Henryka Pawelstorpe, który przekazał ją w tym roku swoim synom – Klausowi i Jurgenowi.

fot. Wiatrak koło Skoszewa. Za nim widoczna latarnia Leucht Bake. Zdjęcie z 1939 roku, zdjęcie ze zbiorów Wojciech Janda

Czytaj dalej „Skoszewo (do 1945 Paulsdorf)”

Kiełpinica (do 1945 Schwankenheim)

Kiełpinica (Schwankenheim)wraz z Forkadenberg (Kiełpinek) została założona w roku 1750 przez Johanna Schwanka – radcę dworu króla pruskiego Fryderyka II. Wcześniej przed powstaniem wsi obszar ten nosił nazwę Crampenhorst.

fot. Budynek w majątku Forkadenberg (Kiełpinek)

Czytaj dalej „Kiełpinica (do 1945 Schwankenheim)”

Zagórze (do 1945 Sager)

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1380 roku, kiedy to wymieniana w jest  rejestrach historycznych  pod nazwą Szager.  Nazwa wskazuje na słowiańskie pochodzenie, w języku polskim „miejscowość za górą”.

fot. Plan wsi z roku 1798. Zbiory Wojciech Janda

Czytaj dalej „Zagórze (do 1945 Sager)”

Koniewo (do 1945 Kunow)

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1288 roku, kiedy to wymieniany jest kościół w Conowe ..” ecclesia in villa Conowe”. W 1298 roku Bogusław IV przekazuje klasztorowi żeńskiemu w Wolinie daninę ze wsi Kunow, którą książę kupił od rycerza Abesco. W 1299 roku książę Bogusław IV przekazuje klasztorowi żeńskiemu w Wolinie własność wsi wraz z patronatem, sądownictwem oraz zwolnieniem z daniny i wszelkich służb, z wyjątkiem obrony kraju. W 1303 roku wieś wymieniana jest pod nazwą Conow, kiedy to Bogusław IV nadaje klaztorowi w Wolinie, prawo do odkupu wsi Conow, która przypadła klasztorowi w Krummin podczas podziału, i zwalnia ją z wszystkich opłat i służb.

fot. Widok podwórza plebanii. Akwarela autorstwa ówczesnego pastora Backe z 1850

Czytaj dalej „Koniewo (do 1945 Kunow)”

Gogolice (do 1945 Gaulitz)

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1286 roku, kiedy to występowała pod nazwą Gugulis i Gugulisse. Wtedy to Bogusław IV, zwalnia Bratusa sołtysa Gugulis z podatku poradlnego z 3 łanów i nadaje mu prawo wolnego rybołówstwa. W 1319 Warcisław IV przekazuje wieś braciom Schütte, wtedy to wieś występuje pod nazwą Gughelse. W 1577 roku wymienianych jest 20 ½ łanów i 11 zagród oraz nazwiska 8 zamożnych chłopów i 3 zagrodników.

fot. Gospoda w Gogolicach- rok 1902. Zdjęcie z portalu fotopolska.pl

Czytaj dalej „Gogolice (do 1945 Gaulitz)”

Recław (do 1945 Hagen)

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1291 roku, zwała się ona wtedy Wenkenhagen, gdzie Wenke prawdopodobnie jest nazwiskiem założyciela wsi. W owym roku Bogusław IV nakazuje mieszkańcom Wenkenhagen, posłuszeństwo radzie miejskiej Wolina. W 1299 rada miejska Wolina daruje klasztorowi cysterek w Wolinie, 6 łanów i 2 gospodarstwa w Wenkenhagen. W 1324 roku w dokumentach wymienia się Wenkenhagen i Reetzenhagen. W 1343 miasto Wolin przekazuje klasztorowi cysterek prawo do użytkowania i korzyści z łanów, ogrodów i czynszów wsi Wenkenhagen i Reetzenhagen.

fot. Dom owczarza z roku 1932. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda

Czytaj dalej „Recław (do 1945 Hagen)”

Kościół katolicki – Borzysławiec (do 1945 kościół katolicki w Louisenthal)

Mieszkańcy wyznania katolickiego należeli do najbliższej parafii katolickiej, a ta znajdowała się w Szczecinie w kościele pw. Jana Chrzciciela, która została założona w 1722 roku. Żeby nie jeździć daleko na msze, mieszkańcy Louisenthal, zbudowali własną, małą kaplicę z muru pruskiego. W 1820 roku odprawiono w niej pierwszą mszę katolicką. W 1827 roku wikariat w  Louisenthal liczył 146 wiernych. W 1866 roku wikariat we wsi, został podniesiony do rangi parafii.

Obecny kościół wybudowano w 1902 roku i dnia 2 grudnia tego roku dokonano konsekracji. Kościół zastąpił stojącą w tym miejscu kaplicę pochodzącą z 1820 roku.

fot. Budynek kościoła. Zdjęcie z kolekcji Ośrodka Dokumentacji Dziejów Ziemi Goleniowskiej „Żółty Domek”

Czytaj dalej „Kościół katolicki – Borzysławiec (do 1945 kościół katolicki w Louisenthal)”

Grodzisko – Budno

Między Budnem, a Danowem znajdują się resztki wału grodowego, który w okresie średniowiecza otaczał istniejący tam gród. Jego historia powstania jak i upadku, nie jest nam znana. Na przestrzeni ostatnich 200 lat, prowadzono tam badania archeologiczne. W XIX i na początku XX wieku, prowadzili je niemieccy archeolodzy, a w latach 60-tych i 70-tych XX wieku  i w roku 1994 polscy archeolodzy. Oczywiście wszystkie te badania były powierzchowne, bez większej ingerencji w teren.

fot. Zarys obwarowań grodu koło Budna. Po lewej stronie drogi do Danowa, widoczne obwałowania, których ślad można znaleźć jeszcze dziś.

Czytaj dalej „Grodzisko – Budno”

Kikorze (do 1945 Kicker)

We wczesnym średniowieczu na terenie Kikorza znajdował się niewielki gródek. W źródłach pisanych pojawiają się Kikorze w roku 1331 wśród posiadłości von Hindenburgów z Kościuszek. Również w 1461 r. zaliczono wieś do „Land Hindenborch”. Prawdziwymi panami osady byli jednak Ebersteinowie z Nowogardu, którzy część swoich posiadłości nadali Hindenburgom w lenno. W 1569 r. przeszło Kikorze na własność Wolfganga von Ebersteina z Maszewa.

fot. Kikorze widoczne z powietrza w roku 1917. Widokówka z kolekcji Wojciech Janda

Czytaj dalej „Kikorze (do 1945 Kicker)”

Nieistniejący kościół ewangelicki – Szumiąca (do 1945 Königsmühl)

Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1491 roku, kiedy to wymieniany jest proboszcz z owego kościoła. Była to średniowieczna budowla z kamienia polnego, bez wieży. Była to prostokątna budowla salowa. Górne partie ścian wykonane z cegły, nieotynkowane w kolorze czerwonym, podobnie jak fasada zachodnia i dobudówki. Na szczycie znajdowały się otynkowane ostrołukowe blendy. Dach kryty był podwójnie dachówką karpiową. Wewnątrz kościoła strop był płaski z widocznymi belkami.

Fot. Plan kościoła w Szumiącej z roku 1939. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda

Czytaj dalej „Nieistniejący kościół ewangelicki – Szumiąca (do 1945 Königsmühl)”