Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1299 roku, kiedy to Nicolaus von Tessin wymieniany jest jako świadek. W późniejszych dokumentach wymieniane są dwa nazwiska znanych pomorskich rodów: Parlow i Flemming.
fot. Gospoda w Troszynie w roku 1905. Widokówka ze strony polska-org.pl
Wieś była podzielona między dwa wymienione wyżej rody. W 1418 roku wymieniany w dokumentach biskupów kamieńskich jest Curd Parlow z Tessina, a w 1458 Henning Parlow z Tessin. W 1486 po raz pierwszy w Troszynie wymieniani są Flemmingowie. Wtedy to w dniu 26 lutego wymieniana jest niejaka Pani Flemming, dziedziczka w Tessin.
fot. Gospoda w roku 1924. Widokówka ze strony polska-org.pl
fot. Mapa Troszyna z lat 1807/1821
W dniu 7 stycznia 1514 roku książę Bogusław X nadał Jakobowi von Flemming w lenno 3 obsadzone i 4 nieobsadzone gospodarstwa w Tessin na wypadek śmierci ówczesnego właściciela, Tönniesa Parlowa. Dnia 6 maja 1515 roku Jakob otrzymał od księcia ponowną obietnicę cesji Tessin po śmierci Parlowa, a 12 sierpnia po raz kolejny prowizję na jedno gospodarstwo i przynależne do niego posługi sprzężajne. Jednak 6 marca 1516 roku Tönnies Parlow z Tessin został przez tego samego księcia nadany w lenno Tessin wraz z innymi odziedziczonymi dobrami. Następnie 25 sierpnia 1517 roku Tönnies Parlow sprzedał Jakobowi Flemmingowi kilka gospodarstw w Tessin. Książę wyraził na to zgodę lenną 4 czerwca 1519 roku, jednak już 13 kwietnia 1520 roku udzielił jemu, jak również Matzkemu Güntersbergowi i Heinrichowi Paulsdorfowi, pozwolenia na sprzedaż niedawno nabytej od Tönniesa Parlowa ziemi o powierzchni 13 łanów oraz 4 zagrodników w Tessin na rzecz miasta Wolin.
fot. Troszyn. Widokówki ze strony polska-org.pl
Po śmierci Jakoba, Troszyn przeszedł na własność młodszego syna Ottona. Gdy ten zmarł w 1578 roku, majątek podzielono po połowie na pary braci: Joachima i Parisa oraz Heinricha i Michaela. W 1628 roku wymieniany jest Hans Friedrich von Flemming. W kolejnych latach właścicielami byli z rodu von Flemming:
• do 1667/68: Hans Friedrich
• 1668 do 1711: Hans Heinrich
• 1711 do 1725: Johann Friedrich i Felix Friedrich
• 1725 do 1737: Wilhelm Friedrich
• 1737 do 1746: synowie Wilhelma wspólnie
• 1746 do 1775: Christoph Friedrich
• 1775 do 1783: Heinrich Ludwig
• 1783 do 1789: Christoph Friedrich
• 1790 do 1793: Karl Wilhelm Moritz, Friedrich Ludwig Heinrich i Christian Adolf Bogislaw wspólnie
• 1793 do 1816: Friedrich Ludwig Heinrich
• od 1816: Christian Adolf Bogislaw
fot. Widokówki Troszyna ze strony polska-org.pl i fotopolska.eu
W 1780 roku w Troszynie wymienia się folwark, owczarnię, 7 rolników, 2 zagrodników, szkoła i 21 domów. W 1821 rozparcelowano grunty należące do Alt Tessin, w wyniku czego powstały dwie osady Neu Tessin ( Troszynek) i Wilsdorf (dziś nie istnieje). Dnia 21 grudnia 1865 roku Karl Wilhelm Franz Flemming nabył 401 morgów, mniejsze parcele nabył później jego syn hrabia Hasso von Flemming, a obszar 8,9390 ha zakupił ostatecznie w latach 1905/06 jego wnuk, Richard von Flemming.
W 1870 mieszkało tu 112 osób. Do Troszyna administracyjnie należały: Alt Tessin (Troszyn), Neu Tessin (Troszynek), Martenthin (Mierzęcin), folwark Reetz (dziś osada Recz) oraz nieistniejąca osada Wilsdorf. W 1939 roku w miejscowościach Alt Tessin, Neu Tessin i Wilsdorf mieszkało 197 mieszkańców i było 72 gospodarstwa.
fot. Plan gospodarstwa rolnego Richarda Kindt w nieistniejącej dziś osadzie Wilsdorf
fot. Wiatrak koło Troszyna w roku 1959. Zdjęcie ze zbiorów Ośrodka Dokumentacji Zabytków w Warszawie
Na zachód od wsi przy drodze do Mierzęcina na wzgórzu zwanym wtedy Mühlenberg( wzgórze młyńskie), do 1945 troku stał wiatrak koźlak. Do roku 1891 stał on w miejscowości Woedtke (Otok w powiecie gryfickim). Został przewieziony do Troszyna przez rodzinę Reichenberg, do której to należał do 1945 roku. Wewnątrz wiatraku na belce mącznej znajdował się napis: „1 Juny 1864” oraz „W. Scheel Gott mit uns” (Bóg z nami).
fot. Wnętrze i głowica wału skrzydłowego wiatraka w roku 1939
Przez wieś przeprowadzono linię kolejową łączącą Szczecin ze Świnoujściem. Linię kolejową otwarto 15.07.1892 roku. Linia ta działa do dnia dzisiejszego.
W roku 2021 wieś liczyła 200 mieszkańców.