Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1380 roku, kiedy to wymieniana w jest rejestrach historycznych pod nazwą Szager. Nazwa wskazuje na słowiańskie pochodzenie, w języku polskim „miejscowość za górą”.
fot. Plan wsi z roku 1798. Zbiory Wojciech Janda
W 1594 roku jedna połowa wsi z 10 chłopami i 1 zagrodnikiem będąca w posiadaniu von Flemmingów, zostaje przypisana do parafii w Kunow (Koniewo), natomiast druga połowa należy do kościoła św. Jerzego w Wolinie. Od początku wieś należała do rodu von Flemming. Do 1794 była podzielona na trzy części.
- Majątek
Pierwotnie udział należał do linii Flemmingów z Matzdorf (Maciejewo): Ägidiusa (1524-1585) i Eustachiusa (1543-1616) oraz do linii Flemmingów z Ribbertow (Rozwarowo): Ewald Joachim (1603-1671), Franz Ludwig (zmarł 1691 roku) i Jürgen Ludwig (1685-1721). Od 1721 roku udział należy do linii Flemmingów Speck (Mosty)- Zebbin (Sibin): Kurd (zmarł w 1730 roku) jego udział został zastawiony w latach 1725-1774), Karl Friedrich (zmarł w 1789 roku), Ferdinand Ludwig Wilhelm (1762-1815)
Do tej części jako najstarszej należało małe gospodarstwo rolne, do którego należał jeden chłop z Zagórza i 2 chłopów oraz zagrodnik z udziałów w Jassow (Jarszewo). W 1550roku wymienia się jako dziedzicznego pana w Sager Jürgena von Flemming. Jego brat Ägidius jeszcze w 1575 roku kwestionował w procesie prawo synów Jürgena do wypasu pańskiego w Sager i zapisał tam swojej wdowie m.in. jej oprawę wdowią (Wittum). Później udział przypadł prawdopodobnie siostrzeńcowi Eustachiusowi, którego wdowa w 1626 roku wniosła skargę przeciwko sołtysowi i chłopom z Pribbernow (Przybiernów) z powodu gwałtownego zakłócania użytkowania jej dóbr wdowich w Sager. Według matrykuły łanowej posiadała ona tam w 1628 roku 3,5 łana oraz 1 owczarza. Po niej Sager wraz z przynależnościami w Jassow przeszło najwyraźniej na jej młodszego syna, Ewalda Joachima z linii Ribbertow. Jego wnuk Jürgen Ludwig, według danych z profesji lennej z 1669 roku, posiadał jako spadkobierca swojego ojca Franza Ludwiga zmarłego w 1691 roku, małe gospodarstwo rolne z 1 chłopem w Sager, do którego należało jeszcze 2 chłopów i 1 zagrodnik w Jassow. Gdy wraz z Jürgenem Ludwigiem wygasła linia Ribbertow, Sager przypadło kuzynowi Kurdowi w Speck (Mosty) jako najbliższemu następcy lennemu. Ten udział w dniu 7 września 1723 roku został sprzedany na 24 lata przez Kurdai jego syna Kurda Gebharda (zmarł w 1739)Marcinowi Gedicke. Od Marcina Gedicke posiadłość zastawna przeszła na mocy umowy kupna z dnia 30 sierpnia 1735 roku na jego szwagra Rhode, któremu w dniu 15 października 1746 roku syn Kurda Gebharda, Karl Friedrich (zmarł w 1789 roku), potwierdził zastaw na kolejne 30 lat. Wdowa po Rhode nabyła później drogą zamiany 2 gospodarstwa chłopskie w drugim udziale w Sager, znajdujące się w gedickowskim posiadaniu zastawnym wraz z udziałem B w Bresow (Brzozowo), w zamian za co odstąpiła 2 chłopów w Jassow (Jarszewo), tak że Karl Friedrich przy ponownym wykupie udziału pierwszego w Sager, w dniu 1 lutego 1774 roku przejął stan posiadania obejmujący 1 folwark i 3 chłopów w Sager z zaledwie 1 zagrodnikiem w Jassow.
Zgodnie z rozporządzeniem ojcowskim z 19 października 1789 roku, które Karl Friedrich sporządził na dzień przed swoją śmiercią, ta część Sager wraz z przynależnościami przypadła starszemu synowi, Ferdinandowi Ludwigowi Wilhelmowi (1762-1815), który Sager I i Bresow z ich przynależnościami sprzedał już 29 marca 1794 roku — zanim jeszcze spadek został mu ostatecznie przyznany w ugodzie z 16 czerwca 1794 roku —Franzowi Berendowi Johannowi Sigismundowi (zmarł w 1812).
- Pierwotnie należał do linii Flemmingów z Matzdorf (Maciejewo), a od 1818 do linii Flemingów ze Speck (Mosty). Udział ten składał się z 2 chłopów i jednego opuszczonego gospodarstwa chłopskiego, który należał do udziału B w Bresow (Brzozowo). Majątek Bresow B, udział obejmujący 5,5 łana hakowego (Hakenhufen) w Jassow II oraz 2,5 łana hakowego w Sager, był według matrykuły łanowej z 1628 roku opodatkowaną posiadłością Hasso Adama, który zmarł w 1665 roku. W podziale spadku z 1664 roku Bresow B wraz z przynależnościami w Jassow II (2 chłopów) i Sager II (2 chłopów) przypadł Kurdowi Juliusowi (1620-1677), po którego śmierci w ugodzie z 1688 roku 2 pełne gospodarstwa chłopskie w Sager II wraz z Bresow B pozostały przy wdowie. Po jej śmierci w 1694 roku Bresow B wraz z przynależnościami był zarządzany na wspólny rachunek synów, co wykazuje jeszcze profesja lenna z 1699 roku, która obok 2 obsadzonych gospodarstw chłopskich odnotowuje jeszcze jedno opuszczone gospodarstwo w Sager II. W dniu 17 kwietnia 1764 roku Bresow B wraz z Jassow II i Sager II został ponownie sprzedany z prawem odkupu Marcinowi Gedicke. Prawo wykupu otrzymał w 1718 r. Kurdna mocy ugody ze swoim bratem Kurdem Juliusem (1664-1719). Jednak czas zastawu był wielokrotnie przedłużany, aż w końcu 14 stycznia 1784 r. wnuk Kurda, Karl Friedrich, ponownie wykupił Bresow B wraz z przynależnościami w Jassow II od Ernsta Wilhelma Gedickego. Dwa zajęte gospodarstwa chłopskie w Sager II przeszły w międzyczasie drodze zamiany do majątku Sager I i zostały z nim nabyte już w 1774 r. przez Karla Friedricha. Grunty opuszczonego gospodarstwa chłopskiego w Sager należały jeszcze do Bresow B.
- Trzecia część udziału w Zagórzu składała się z 6 chłopów i 1 zagrodnika, która należała do Paatzig (Piaski Wielkie). Pierwotnie należała do linii Flemmingów z Schwirsen (Świerzno), następnie od 1758 roku do linii z Matzdorf (Maciejewo). Od roku 1770 do linii z Basenthin (Bodzęcin): Franz Berend Johan Sigismund.
Pięciu chłopów w Sager jako przynależność do Paatzig znajduje się w posiadaniu linii Flemmingów z Schwirsen: Heinricha, Christopha (1566-1594) i Kaspara (1590-1645), o czym wielokrotnie wspominano pod koniec XVI wieku. Matrykuła łanowa z 1628 r. odnotowuje jako opodatkowany majątek Kaspara w Sager 4,5 łana hakowego. Gdy Kaspar zmarł w 1643 r., Sager III wraz z Paatzig przypadły synowi Richardowi (zmarł w 1664), który przejął pozostałe dobra już w 1641 r. W inwentarzu masy spadkowej Richarda z kwietnia 1667 r., obok Patzig, wymienionych jest 6 chłopów i 1 zagrodnik w Sager, którzy w podziale spadku z 10 czerwca przypadli wspólnie z Patzig, Bogislawowi Ernstowi (1648-1689).Jako przynależność do tego ostatniego majątku, owych 6 chłopów i 1 zagrodnik w Sager jest wyraźnie określonych w inwentarzu z lipca-sierpnia 1758 r. dotyczącym masy spadkowej syna Bogislawa Ernsta, Kaspara Sigismunda (1676-1758). Ponieważ wraz z nim wygasła wówczas linia z Schwirsen, Sager III przeszło najpierw na obu najbliższych następców lennych, Juliusa Gustava (zmarł w 1759) i Franza Friedricha (zmarł w 1760) z linii Matzdorf (Maciejewo), a gdy ci w dwóch kolejnych latach zmarli również bezpotomnie – na ich bratanków, synów ich wcześniej zmarłego brata Hansa Wilhelma (zmarł 1751). Starszy z nich, Franz Berend Johann Sigismund, otrzymał następnie w ugodzie spadkowej z 17 września 1770 roku wraz z Pacami [Patzig] także 6 chłopów i 1 zagrodnika w Sager III.
Tym samym od końca XVIII wieku wszystkie 3 części Sager znajdowały się w posiadaniu Franza Berenda Johanna Sigismunda i rozpoczynającej się od niego bodzęcińskiej gałęzi rodu.
W 1794 roku wszystkie udziały wsi zostały złączone w jednym ręku przez rodzinę von Flemming. Od 1835 roku właścicielem majątku był marszałek Franz Wilhelm C. von Flemming z Basenthin i to on był inicjatorem budowy dworu.
W 1870 roku majątek rycerski ma powierzchnię 1066 morg, 117 mieszkańców, a we wsi jest 29 właścicieli ziemskich z 390 morgami, a w samej wsi mieszka 261 osób. W 1896 roku rodzina von Flemming, przekazuje poprzez „wiano” Sager (Zagórze) i Lanke (Łąka) – Margarete von der Marwitz z domu von Flemming, która była córką hrabiego Thama Hasso, prawnuka , Franza Berenda Johanna Sigismunda . Wzięła ona ślub w roku 1891 z Friedrichem von der Marwitz. W 1939 roku znajdowało się tu 5 rolnych gospodarstw dziedzicznych o powierzchni 71 ha. W 1939 roku wieś liczyła 457 mieszkańców i do 1945 roku majątek pozostawał w rękach rodziny von der Marwitz i miał powierzchnię 300 ha.
W opisie Broenischa wzmiankowany jest dwór, który stanowił zamknięcie dziedzińca folwarcznego. Był to budynek parterowy, otynkowany, z 1838 roku, w późniejszym czasie przebudowany. W dworku znajdowały się piękne i godne uwagi meble z XVIII wieku. Ponadto w domu znajdowało się duże archiwum majątku od 1747 roku.
fot. Grabie żniwne z XIX wieku z Sager. Przed wojną znajdowały się w muzeum
Po zakończeniu II wojny światowej i przejęciu tych ziem przez Rzeczpospolitą, w majątku utworzono w 1952 PGR. Funkcjonował tam do początku lat 90-tych XX wieku. W budynku dworu mieszkali pracownicy PGR, a w części znajdowały się biura PGR.
fot. Mapa Zagórza z 1941 roku