Jest to jedna z najbardziej charakterystycznych budowli w Goleniowie. Obecnie stojący spichlerz wybudowany został w 1749 r. Wcześniej na tym miejscu stały dwa mniejsze spichlerze.
Jest to wolnostojąca budowla o trzech kondygnacjach z użytkowym poddaszem. Ze względu na swoje położenie nie został podpiwniczony. Postawiono go na kamienno–ceglanej podmurówce, ok. 12 metrów od brzegu Iny, równolegle do jej biegu. W okresach wysokiego poziomu wody w Inie był wielokrotnie zalewany.
fot. Widokówka z 1902 roku. Kolekcja ODDZG „Żółty Domek”
Budynek postawiony został w technice szachulcowej. Konstrukcja wypełniona jest czerwoną cegłą ceramiczną. W latach 80. XX w. budynek poddany został generalnemu remontowi. W tym czasie wymieniono wiele drewnianych belek, uzupełniono ubytki cegieł, wymieniono pokrycie z dachówek. Wewnątrz wykonano żelbetonowe schody prowadzące na piętra. Jednocześnie zmniejszono liczbę otworów okiennych, które nie posiadają okien, a jedynie drewniane okiennice. W tym czasie usunięto także drzwi wejściowe w narożniku wschodnim budynku, w ścianie południowej. Wypełnienie trzech ścian zostało otynkowane. W formie oryginalnej pozostawiono czwartą ścianę, która znajduje się od strony zachodniej. Naczółkowy drewniany dach posiada konstrukcję płatwiowo-jątkową, nakrytą dachówką. W szczycie ściany wschodniej zachowany został obdaszek, pod którym znajdował się wyciąg kołowy.
W okresie przedwojennym w budynku znajdowały się składy i magazyny. Po wojnie funkcję taką pełnił również, ale niezbyt długo. Później nie wiedziano w jaki sposób go wykorzystać. Znajdował się w nim m.in. skup butelek. W 1973 r. z inicjatywy działaczy łowieckich utworzono muzeum przyrodniczo-łowieckie – Muzeum Przyrody i Puszczy Goleniowskiej, nazywane Muzeum Łowieckim.
Z biegiem czasu budynek niszczał i należało go poddać gruntownej renowacji. Jego rekonstrukcję rozpoczęto w 1986 r. z zamiarem utrzymania jego dotychczasowej funkcji. Po ukończeniu renowacji Muzeum Łowieckie już tu nie powróciło.
W grudniu 1995 r. spichlerz oraz prawie półhektarowa działka przylegająca do niego zostały sprzedane w ręce osób prywatnych i od tej chwili budynek stoi niewykorzystywany. Teren w tej okolicy Iny nabrał nowego charakteru wraz z pracami regulacyjnymi rzeki (2003-2005) i budową nadrzecznej promenady. Jest to jedyny ślad, wskazujący, że w tym miejscu znajdował się port rzeczny Goleniowa
fot. Zdjęcie z roku 1983. Autor Jacek Panek