Pierwsza wzmianka o kościele pojawia się w roku 1492, kiedy to Heinrich Pammin zastępuje na stanowisku proboszcza Matthäusa Manowa. W ówczesnym czasie był to kościół parafialny do którego należał kościół w Hindenburgu (Kościuszki). Patronat nad kościołem sprawował właściciel majątku ziemskiego w Kikorzu.
fot. Kościół w Kikorzy -rok 1927. Zdjęcie ze zbiorów Wojciech Janda
Pierwszy średniowieczny kościół rozebrano w 1775 roku i wybudowano nowy, który przetrwał do 1945 roku.
Był to budynek o konstrukcji szkieletowej, wypełniony cegłą. Kościół nie posiadał wieży, a na jej miejscu znajdowała się odeskowana konstrukcja z kozłem dzwonowym, w której znajdowały się dzwony.
Po lewej stronie ołtarza znajdowała się ambona z drewna, z ośmiobocznym korpusem, na którego bokach znajdowały się płyciny. Do korpusu prowadziły drewniane schody z poręczą i tralkami. Całość stała na ośmiobocznej podstawie.
Nad ołtarzem znajdował się napis pisany gotykiem. Był to fragment z Ewangelii Mateusza, rozdział 11, werset 28 (Mt 11, 28), z Biblii Lutra:
“Kommt her zu mir alle, die ihr mühselig und beladen seid; ich will euch Ruhe geben”
„Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.”
fot. Wnętrze kościoła w Kikorzy -rok 1949. Zdjęcie zakupione na www.fotomemoria.pl z kolekcji Wojciech Janda
Według Hugo Lemckego w 1910 roku na przykościelnym cmentarzu znajdowała się średniowieczna chrzcielnica z granitu o gładkiej misie o wysokości 50 cm i średnicy 65 cm.
Na wyposażeniu kościoła znajdowały się dwa lichtarze ołtarzowe, wykonane z cyny. Jeden o wysokości 42 cm, a drugi 37 cm. Posiadały trójdzielną podstawę, ozdobioną główkami aniołów na ścianach. Oba lichtarze pochodziły z 1740 roku.
fot. Wschodnia strona kościoła w Kikorzy -rok 1949. Zdjęcie zakupione na www.fotomemoria.pl z kolekcji Wojciech Janda
W dzwonnicy znajdowały się dwa dzwony. Pierwszy o średnicy 51 cm. Na krawędzi płaszcza znajdowały się gotyckie minasuły o wysokości 2,5 cm, tworzące napis:
“s[an]ctus daberkow anno M CCCC XLII (1542)”
Drugi dzwon miał średnicę 72 cm. Na krawędzi płaszcza znajdowały się gotyckie minasuły o wysokości 4 cm, tworzące napis:
“O rex glorie veni nobis in pace”
„O Królu chwały, przyjdź do nas w pokoju”
Między wyrazami znajdowały się znaki rozdzielające: trójdzielne tarcze, brakteaty, monstrancja i kwiat. Wg Lemcego forma była bardzo podobna do tych znajdujących się w Zickerke (Sikorki).
Fot. Południowa ściana kościoła w Kikorzy -rok 1949. Zdjęcie zakupione na www.fotomemoria.pl z kolekcji Wojciech Janda
W czasie II wojny światowej kościół został mocno zniszczony i popadł w ruinę. W latach 60-tych XX wieku został rozebrany, a w jego miejscu mieszkańcy wsi wznieśli nowy. . W 1989 r. mieszkańcy wsi przystąpili do budowy nowej świątyni. Kikorze należy do parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Osinie.
fot. Zdjęcie wnętrza nowego kościoła. Ze zbiorów mieszkańców wsi
A dzwonach coś wiadomo?
Jeśli nie ma ich w obecnym ( jeszcze nie sprawdzałem), to raczej już się nie odnajdą. Prawdopodobnie wyjechały gdzieś i albo w dalszym ciągu dzwonią w jakimś kościele lub zostały przetopione.