Kościół katolicki – Grabin (do 1945 kościół ewangelicki w Gräwenhagen)

Obecny kościół w Grabinie zbudowano w 1910 roku. Lecz wcześniej istniał we wsi tzw. dom modlitewny -Bethaus. Wybudowano go w XIX wieku ze względu na spore oddalenie od najbliższego kościoła, który mieścił się parafii ewangelickiej w Döringshagen (Wołowiec). Był to najprawdopodobniej budynek o konstrukcji ryglowej, w którym pastor z Wołowca odprawiał co jakiś czas nabożeństwa, a nauczyciel ze wsi w każdą niedzielę czytał kazania. Patronem kościoła była gmina, która łożyła 2/3 środków na utrzymanie, a 1/3 łożył skarb państwa. W 1910 roku dom modlitewny został rozebrany, a w jego miejscu postawiono obecny kościół.

fot. Kościół w Grabinie -rok 1927. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda

fot. Kościół -10.2025, zdjęcia Wojciech Janda

Jest to budynek murowany z kamienia polnego, obrobionego do formy ciosów o różnych rozmiarach. Obramowania okienne wykonane z czerwonej cegły. Wieża kościoła pierwotnie była częściowo wykonana w konstrukcji ryglowej, ale w latach 20-tych XX wieku, została w całości odeskowana. Elewacja frontowa z kruchtą w której usytuowany jest duży otwór głównego wejścia. Nad nim w szczycie kruchty granitowa tablica z wyrytą rzymskimi cyframi datą „MCMX” (1910).

fot. Zabytkowe drzwi i widoczny nad nimi napis MCMX. Zdjęcie Wojciech Janda

Przy zachodniej ścianie drewniany chór muzyczny, wsparty na czterech słupach. Parapet empory o konstrukcji ramowo-płycinowej, nadwieszony, wsparty na belce silnie wysuniętej przed dźwigającej całość słupy. Na emporze znajdują się nieczynne organy szczecińskiej firmy Grüneberga z 1913 r.  numer opus 693.

fot. Ograny Grüneberga z 1913 r.  numer opus 693, zdjęcie Wojciech Janda

fot. Empora chóru -rok 10.2025, zdjęcie Wojciech Janda

Na wieży znajdują się dwa żelazne dzwony. Pierwszy o średnicy 75 cm, wykonany w roku 1917 prawdopodobnie w tzw. mieście dzwonów -Apoldzie w Turyngii. Na szyi i dolnej partii płaszcza wykonane zdobienia liści, a na szyi widoczna data –„1917”. Drugi dzwon o średnicy 95 cm, wykonany w 1924 roku, również prawdopodobnie w Apoldzie. Na szyi dzwonu widnieje inskrypcja:

„WIE UNSERE GEFALLENEN HELDEN NACHM UNS AUCH DIE GLOCKEN DER KRIEG” / „FROMM SOLLEN DIE NEUEN UNS MELDEN DES HERRN WORT BEHALT DOCH DEN SIEG 1924”

„JAK NASI POLEGLI BOHATEROWIE PO NAS TAKŻE DZWONY WOJNY” / „POBOŻNIE NOWE POWINNY NAM GŁOSIĆ SŁOWO PANA ZATRZYMAJ JEDNAK ZWYCIĘSTWO 1924”

Dzwon ufundowano po zakończeniu I wojny światowej ku pamięci poległym mieszkańcom wsi Gräwenhagen w czasie wojny.

Wewnątrz kościoła znajduje się oryginalna ambona wykonana z drewna, ufundowana dla kościoła w roku 1910. Ambona posiada wymiary 222×115 cm. Jest to ambona typy przyściennego, złożona z korpusu, podpory i schodów z balustradą. Sam korpus jest pięcioboczny, wsparty na ażurowej stopie. Obecnie stoi przy wejściu do kościoła i służy jako podstawa pod misę z wodą świeconą.

fot. Ambona -10.2025 – zdjęcie Wojciech Janda

Oprócz ambony w kościele znajduje się chrzcielnica wykonana z drewna o wymiarach 94x 64 i średnicy misy 29 cm. Ona również należy do pierwotnego wyposażenia kościoła i została ufundowana na otwarcie kościoła w 1910 roku. Jest to chrzcielnica o ośmiobocznym korpusie, wspartym na ośmiobocznym trzonie, który jest posadowiony na wielobocznej, profilowanej stopie. Na bokach korpusu znajdują się zdobione płyciny z fantazyjnym czwór liściem. We wnętrzu korpusu znajduje się profilowana misa cynowa. Obecnie stoi przy wejściu do kościoła i służy jako podstawa pod misę z wodą świeconą.

fot. Chrzcielnica – 10.2025 -zdjęcie Wojciech Janda

W kościele znajdują się również dwa ufundowane dla kościoła w 1910 roku krucyfiksy ołtarzowe. Pierwszy o wysokości 41 cm, wykonany z mosiądzu. Drugi o wysokości 80 cm, wykonany z brązu.

fot. Krucyfiksy – 10.2025, Zdjęcia Wojciech Janda

Po zakończeniu II wojny światowej i przejęciu tych ziem przez administrację polską, kościół poświęcono w dniu 8 grudnia 1945 roku. W latach 60-tych, lub 70-tych XX w., przystosowano kościół do liturgii posoborowej poprzez usunięcie dawnego ołtarza i ustawienie ołtarza soborowego. Zamontowano wtedy również nową boazerię w prezbiterium.  W roku 1984 wykonano remont dachu i wymianę dachówki. W roku 2019 ponownie remontowano dach i założono nową dachówkę.

Dziś to kościół filialny p.w św. Jana Chrzciciela, początkowo należący do parafii w Nowogardzie, ale od 1957 roku należący do parafii w Sikorkach.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *