Wieś jest położona około 7 km od Goleniowa przy drodze nr 112 prowadzącej do Stepnicy.
Najstarsze ślady osadnictwa znalezione w pobliżu wioski pochodzą z epoki monolitu. Znaleziono tutaj pojedyncze odłamki ceramiki i fragmenty narzędzi używanych przez ludność z kultury ceramiki sznurkowej które wskazują iż osadnictwo na tym terenie występowało ok. 2000 lat przed Chrystusem.
fot. Widokówka z początku lat 30-tych XX wieku. Widoczna na niej piekarnia i sklep ogólny, szkoła, pierwszy kościół i pomnik poległych w I wojnie światowej. Widokówka z kolekcji Wojciech Janda
Od 1268 roku tereny te były własnością miasta Goleniów nadane prawem lokacyjnym. W wyniku tego Goleniów otrzymał 120 łanów gruntów uprawnych na północ od ujścia Iny, aż do rzeki Krępy i dalej do Miękowa. Obszar ten był pod zarządem Goleniowa do połowy XVIII wieku.
W 1748 roku nadworny architekt króla pruskiego Fryderyka II , hrabia von Hack wydzierżawił od miasta Goleniów kilka łanów ziemi i założył wioskę, która nazwę wzięła od jego nazwiska.
fot. Jeden ze sklepów. Zdjęcie z kolekcji Ośrodka Dokumentacji Ziemi Goleniowskiej „Żółty Domek”
W roku 1776 von Hack sprowadził do Krępska 22 rodziny osadnicze z terenów Polski i Nowej Marchii, głównie rzemieślników wiejskich i robotników leśnych. Pierwszymi osadnikami byli: Schulze Joh. Christ. Carow, Joh. Carow, Magnus Jordan (zostaje później gospodarzem w Gollnow), Joh. George Größ, Joh. Größ, Heinrich Rodemann, Thomas Carow, Adam Carow, wdowa po Kurtzwege, Peter Bentantz lub Renfranz, Paul Garnetzky, żona Ludwika Quadensa, Gottfrid Schröter, Christ. Sachse, Martin Röseler, Christ. Goltze, Hans Garnetzky, Gottfrid Kurtzweg, Martin Schmidt, Siegmund Carow (jako młynarz wrócił do Nowej Marchii), Matth. Golcke, Ludwig Röhl.
fot. Panorama Krępska. Zdjęcie Michał Janda
W ciągu następnych lat wieś mocno rozbudowuje się w kierunku północnym, rozproszone kolonie, które to buduje miasto Goleniów ,stając się jednocześnie znów właścicielem tych terenów. Wieś rozwijała się bardzo dynamicznie 1820 roku liczyła 66 zabudowań gospodarczych ,a już w 1843 roku było ich 100. Również szybko przybywało domów mieszkalnych i tak w roku 1820 było ich 50 ,a w roku 1843 już 65 domów. Wraz z rozwojem wsi przybywało również mieszkańców jak widać w statystykach poniżej. Bardzo duży odsetek mieszkańców wsi utrzymywał się z pracy najemnej tak pozarolniczej jak i w rolnictwie. W roku 1847 z pracy najemnej poza rolniczej utrzymywało się 68 mężczyzn i 69 kobiet, a z pracy najemnej na roli 8 mężczyzn i 13 kobiet.
fot. Pierwszy kościół we wsi -rok 1927. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
W wsi znajdował się kościół wraz z cmentarzem, 3 wiatraki, leśniczówka, 1 piekarnia, szewc,3 krawców,2 stolarzy, dwóch murarzy ,2 kowali, gorzelnia i dwie gospody. Gorzelnia funkcjonująca w ówczesnym Krępsku była największą z istniejących w goleniowskich wioskach i wytwarzała 365 litrów rocznie, by w roku 1814 osiągnąć produkcję 700 litrów.
fot. Przedwojenny budynek szkoły
W roku 1932 dla mieszkańców Krępska należących do gminy ewangelicko-luterańskiej wybudowano nowy kościół istniejący do dziś. Gmina została utworzona w 1911 roku decyzją ministerstwa do spraw wyznań w Berlinie. W tym czasie do nowej gminy należało 65 osób, a pastorem był Schulz. Równocześnie w miejscowości funkcjonował główny kościół ewangelicki ulokowany w północnej części wsi, który był filią kościoła św. Katarzyny w Goleniowie. Po 1945 roku nieużytkowany i zdewastowany popadł w ruinę i został rozebrany w latach 50-tych XX w. Natomiast świątynia staro luterańska została zaadaptowana przez ludność polską na kościół katolicki, poświęcony w maju 1947 roku, w randze parafii od 1985 roku.
fot. Nowy kościół z 1932 roku. Zdjęcie z kolekcji Ośrodka Dokumentacji Ziemi Goleniowskiej „Żółty Domek”
Po okresie wojen napoleońskich samorząd miasta Goleniowa podejmował kroki, mające na celu wzbogacenie kasy. Część kosztów starał się przerzucić na wsie miejskie. I tak w roku 1817 obciążył kwotą 500 talarów wieś Krępsko, które było zwolnione od XVIII wieku z tego świadczenia. Ten krok miasta przerodził się w spór sądowy trwający aż do 1840 roku.
Przed II wojną światową w Krępsku istniały dwie gospody. Pierwsza o nazwie „Ziese” istniała w centrum wsi ,a druga na wylocie z wioski przy drodze w kierunku Kątów.
Po zakończeniu II wojny światowej i przejęciu tych ziem przez administrację polską wioska przejściowo nazywała się Hoża Wola, a później przyjęto nazwę krępsko od przepływającej obok rzeki Krępy i taką nazwę urzędową ma do dzisiaj. Dziś w wiosce znajduje się szkoła podstawowa im. Jana Pawła II.
Liczba mieszkańców na przestrzeni lat:
1754- 100-130 mieszkańców
1811- 335 mieszkańców
1814- 283 mieszkańców
1820- 367 mieszkańców
1828- 376 mieszkańców
1834- 442 mieszkańców
1840- 564 mieszkańców
1843- 615 mieszkańców
1871- 1139 mieszkańców w tym: 582 mężczyzn, 557 kobiet,310 dzieci poniżej 10 roku życia i 765 osób powyżej 10 roku życia umiejących czytać i pisać.
1905- 838 mieszkańców
1925- 810 mieszkańców
1939- 713 mieszkańców
2000- 352 mieszkańców
2021- 570 mieszkańców
fot. Mapa Krępska z 1900 roku