Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1380 roku, kiedy to wymieniana w jest rejestrach historycznych pod nazwą Szager. Nazwa wskazuje na słowiańskie pochodzenie, w języku polskim „miejscowość za górą”.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1288 roku, kiedy to wymieniany jest kościół w Conowe ..” ecclesia in villa Conowe”. W 1298 roku Bogusław IV przekazuje klasztorowi żeńskiemu w Wolinie daninę ze wsi Kunow, którą książę kupił od rycerza Abesco. W 1299 roku książę Bogusław IV przekazuje klasztorowi żeńskiemu w Wolinie własność wsi wraz z patronatem, sądownictwem oraz zwolnieniem z daniny i wszelkich służb, z wyjątkiem obrony kraju. W 1303 roku wieś wymieniana jest pod nazwą Conow, kiedy to Bogusław IV nadaje klaztorowi w Wolinie, prawo do odkupu wsi Conow, która przypadła klasztorowi w Krummin podczas podziału, i zwalnia ją z wszystkich opłat i służb.
fot. Widok podwórza plebanii. Akwarela autorstwa ówczesnego pastora Backe z 1850
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1286 roku, kiedy to występowała pod nazwą Gugulis i Gugulisse. Wtedy to Bogusław IV, zwalnia Bratusa sołtysa Gugulis z podatku poradlnego z 3 łanów i nadaje mu prawo wolnego rybołówstwa. W 1319 Warcisław IV przekazuje wieś braciom Schütte, wtedy to wieś występuje pod nazwą Gughelse. W 1577 roku wymienianych jest 20 ½ łanów i 11 zagród oraz nazwiska 8 zamożnych chłopów i 3 zagrodników.
fot. Gospoda w Gogolicach- rok 1902. Zdjęcie z portalu fotopolska.pl
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1291 roku, zwała się ona wtedy Wenkenhagen, gdzie Wenke prawdopodobnie jest nazwiskiem założyciela wsi. W owym roku Bogusław IV nakazuje mieszkańcom Wenkenhagen, posłuszeństwo radzie miejskiej Wolina. W 1299 rada miejska Wolina daruje klasztorowi cysterek w Wolinie, 6 łanów i 2 gospodarstwa w Wenkenhagen. W 1324 roku w dokumentach wymienia się Wenkenhagen i Reetzenhagen. W 1343 miasto Wolin przekazuje klasztorowi cysterek prawo do użytkowania i korzyści z łanów, ogrodów i czynszów wsi Wenkenhagen i Reetzenhagen.
fot. Dom owczarza z roku 1932. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1288 roku. W roku 1311 wymieniany jest proboszcz z Laatzig Johannes („dominus Johannes de Laceke”). Kościół stał pośrodku cmentarza na małym wzniesieniu przy drodze Wolin-Kamień Pomorski. Była to budowla z cegły, posadowiona na fundamentach z kamienia polnego. W ścianach zachodniej, północnej i południowej znajdowały się pozostałości średniowiecznej cegły o wymiarach 28x13x8 cm.
fot. Kościół w roku 1910. Zdjęcie z portalu www.polona.pl
Nazwa wsi pochodzi o polskiego słowa Lazki lub dolnołużyckiego lazki o lazy – nowizna (teren świeżo wykarczowany). Na terenie wsi natrafiono na znaleziska archeologiczne. Znaleziono z epoki kamienia kamień krzemienny i dwa topory kamienne, z epoki brązu znaleziono naczynia gliniane oraz z okresu Słowian wendyjskich skorupy gliniane i przęślik (ciężarek przymocowany do wrzeciona). Wszystkie wymienione znaleziska znajdowały się przed 1939 rokiem w rękach prywatnych.
fot. Główna ulica w Laskach z widocznym na pierwszym planie wiejskim stawem w roku 1939. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda