Miejscowość położona przy drodze łączącej Parłówko z Kamieniem Pomorskim. Jej nazwa pochodzi z języka kaszubskiego: Räkovo od kaszubskie râk i polskie rak.
Po raz pierwszy wymieniana w roku 1321 pod nazwą Rekow. W 1400 roku wymieniany we wsi jest Heinrich Köller, a w roku 1431 w dokumentach biskupstwa kamieńskiego znajdują się dalsze wzmianki o rodzie von Köller z Reckowa, których majątkiem jest ta wieś. W 1628 roku Köllerowie z Reckowa płacili podatek łącznie od 28 łanów, 5 gospodarstw zagrodniczych, 2 pasterzy, młyna i karczmy.
fot. Widok na dwór i zabudowania folwarczne w 1939 roku
W 1717 roku pięć części majątku płaciło podatek od 4⅞ łana, wymieniano nazwiska 4 chłopów, 4 pół rolników i 11 zagrodników. Około 1780 roku we wsi znajdowały się 4 dobra szlacheckie, 3 owczarnie, młyn wodny i kuźnia. Mieszkało tu 5 chłopów, 2 chłopów małorolnych, 13 zagrodników, kowal, stróż leśny, nauczyciel i znajdowało się 41 domów.
fot. Budynki przy głównej drodze w Rekowie-rok 1939
W 1819 połączono majątek w Rekowie z majątkiem Moratz A (Moracz) w jeden obwód podatkowy. W 1825 roku założono folwark Ludwigshof (nie istnieje), na zagospodarowanych gruntach położnych między Rekowem, a folwarkiem Wonneburg (nie istnieje). W 1870 roku założono majątek rycerski z folwarkiem, obejmujący 3005 mórg i zamieszkały przez 204 osoby. Wieś liczyła 11 właścicieli i obejmowała 658 mórg. Poszczególne części majątku zostały pod koniec XVIII wieku skupione w jednym ręku. W 1939 roku właścicielem majątku o powierzchni 749,5 ha była rodzinna fundacja Köllerów (Köllersche Familienstiftung).Ponadto istniało tu 6 dziedzicznych gospodarstw chłopskich o łącznej powierzchni 123 ha. W 1939 roku mieszkało we wsi 248 osób. Do wsi należały: folwark Ludwigshof i młyn Reckower Mühle.
fot. Dom robotników folwarcznych, zwany „Klasztorem” („Kloster”). Dom dwurodzinny powstały w wyniku przebudowy domu chłopskiego z sienią poprzeczną w roku 1769
fot. Stodoła robotników folwarcznych. Rozebrana w 1939 roku.
W folwarku Ludwigsdorf (Łysom) przed 1945 rokiem hodowano owce. Po 1945 roku istniały tam jeszcze 3 budynki. W powojennym okresie budynki nie zostały zagospodarowane i w przeciągu paru lat uległy likwidacji.
fot. Jeden z budynków gospodarczych w Rekowie -rok 1939
We wsi znajdował się folwark w którym można wyróżnić trzy części – zespół dworsko-parkowy, zabudowania folwarczne i kolonię mieszkaniową. Niestety do dzisiejszego dnia nie przetrwał dwór i część budynków gospodarczych. Obecne budynki folwarczne zostały mocno przebudowane. W folwarku hodowano głównie owce, których w 1939 roku było 570 sztuk. Hodowano również bydło oraz trzodę chlewną. W 1892 roku folwarkiem zarządzał Freiher von Gillern, a w latach 1905-1922 Max Lutze, a w roku 1939 dzierżawił go Richard von Flemming. Po 1945 roku zagrody chłopskie przejęli polscy rolnicy indywidualni, a folwark upaństwowiono. Folwark w Rekowie należał do PGR w Dobropolu, który wchodził w skład KPGR w Wolinie.
Nieistniejący dwór został wybudowany około roku 1820. Był to budynek parterowy, murowany z dachem naczółkowym. Został rozebrany pod koniec lat 50 – tych XX wieku.
Przed 1939 rokiem na bramie wjazdowejdo folwarku, na nadprożu znajdował się napis: „FLVK. 1766” (Franz Ludwig von Köller), a na belce nadproża bramy: „M.I.M.”, 1766.
fot. Dzwonnica w Rekowie w roku 1939
Według inwentarza kościelnego z Dobropola z 1594 roku, w Rekowie znajdowała się kaplica zbudowana przez von Köllerów, która już wtedy nie nadawała się do użytku. W 1612 roku Steffen Köller i jego bracia donosili, że Matthias Köller przejął na rzecz majątku mały kościółek położony bezpośrednio obok jego dworu, na terenie cmentarza, w którym jeszcze do 1609 r. odprawiano nabożeństwa. Następnie budynek został wykorzystywany do celów gospodarczych, a teren cmentarza użytkowano jako ogród lnu. Matthias Köller przejął również znajdujący się tam kielich liturgiczny. W 1664 roku jest wzmianka o zrujnowanej kaplicy. W 1780 roku, wymieniane są jeszcze częściowe fundamenty kaplicy. Po tym czasie w miejscu kaplicy postawiono dzwonnicę w której został zawieszony dzwon z nieistniejącej kaplicy. Miał on wysokość 56 cm, średnicę 49 cm i był wykonany z brązu. Na szyi i wieńcu znajdowały się pierścienie ozdobne. Pomiędzy nimi na szyi dzwonu znajdowała się inskrypcja wykonana wypukłymi majuskułami:
„ANNO 1567 GODT MI LORENTZE BRVGMAN HELP GODT”
W roku 1937 dzwonnica została całkowicie odremontowany i jej konstrukcję wykonano wtedy z drewna dębowego.
We wsi znajdował się zamek, którego żadne ślady nie zachowały się do dziś, niegdyś znajdował się on na półwyspie w pobliżu ujścia Tawny do Wołczenicy.
Według Brüggemanna, u którego zamek został po raz pierwszy wspomniany, był to ufortyfikowany rodowy dwór von Köllerów. Jeszcze w 1780 roku zachowane były tam pozostałości murów oraz podwójny wałowy rów.
W 1880 roku Küthen uważał, że zagłębienia terenu znajdujące się wokół jednego z gospodarstw chłopskich można było rozpoznać jako pozostałości dawnego założenia obronnego.
fot. Mapa z widocznym miejscem gdzie prawdopodobnie znajdował się zamek
Obecna droga krajowa z Goleniowa do Kamienia Pomorskiego przebiega bezpośrednio wzdłuż zachodniej strony dawnego zamku, a według przekazu prowadzi nawet przez dawny wał przedzamcza.
We wsi znajduje się cmentarz ewangelicki, praktycznie pozbawiony nagrobków.
W 2021 roku we wsi mieszkało 183 mieszkańców.
fot. Mapa Rekowa w roku 1945