Kościół posiada średniowieczną metrykę. Wymieniany jest po raz pierwszy w roku 1338, kiedy to biskup kamieński Fryderyk, pozwolił miejscowemu proboszczowi na roczne funkcjonowanie bractwa kalandowego czyli stowarzyszenia religijnego. Kolejne pozwolenia dla proboszcza wydał w 1345 roku biskup kamieński Johan. Najprawdopodobniej na początku był to kościół chrześcijański.

fot. Kościół w Budzieszowcach. Zdjęcie Beata Polińska
Obecny kościół w stylu późnogotyckim wybudowano w XV wieku. Po reformacji kościół przejęli protestanci i utworzono w nim parafię. Kościół od początku należał do synodu w Golczewie. W 1776 roku został filią kościoła w Schönhagen (Osina). Później został przyłączony do synodu w Goleniowie i parafii w Osinie. Do kościoła uczęszczali mieszkańcy pobliskich Neuendorf (Jarosławki) i Friederikenhof (Dobrosławiec). Ówczesnymi patronami kościoła byli właściciele majątku w Budzieszowcach i Jarosławkach.

fot. Widok na kościół od strony jeziora -rok 1910. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
W II połowie XVII wieku, do kościoła dostawiono drewnianą dzwonnicę w kształcie wieży, zwieńczoną hełmem. Wtedy tez dobudowano zakrystię, przemurowano okna i wymieniono więźbę dachową, założono również belkowy strop. W latach 1866-1872 w kościele przeprowadzono generalny remont. Wymieniany w tym okresie jest jeden z patronów kościoła F. Maas z Budzieszowic, który wydał w trakcie remontu 800 talarów na przeróbkę okien. W 1910 roku patronem kościoła został Landbank z Berlina.

fot. Widok na kościół od strony drogi z Dobrosławca – rok 1927. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda
Po przejęciu tych terenów przez Rzeczpospolitą, kościół przejęli polscy katolicy. Kościół konsekrowano w dniu 22 września 1946 roku pw. Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny, przyłączając go do dekanatu w Goleniowie i parafii w Mostach. W 1947 roku rozebrano poszycie dzwonnicy. W roku 1960 wieża została uszkodzona przez burzę i w roku 1964 rozebrana. W zamian na cmentarzu przykościelnym wybudowano betonową dzwonnicę, na której znajdują się dwa nowe dzwony. Dziś kościół jest filią parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Maszewie.

fot. Kościół w roku 1910. Widokówka z kolekcji Wojciech Janda
Kościół to budowla z kamienia polnego w stylu późnogotyckim z cegłami w narożnikach budowli. Obramienia portali i okien również wykonane z cegieł. Jest to kościół salowy, prostokątny, z zakrystią na północnej ścianie kościoła. Wnętrze kościoła jest otynkowane, nakryte stropem belkowym z XVII wieku. Cały kościół pokryty dachówką cementową. Do wnętrza prowadzi ostrołukowy portal zachodni. Portal południowy został zamurowany w 1964 roku. Portal południowy był wykonany z cegieł o nietypowym wymiarze, na co zwraca uwagę Hugo Lemcke: 9x13x26.
Zachowały się XIX-wieczne ławki i wsparta na kolumnach drewniana empora.
Według spisu inwentarza kościoła z 1910 roku w kościele znajdowało się:
– Chrzcielnica z granitu o wysokości 50 cm i średnicy 80 cm, wykonana w stylu romańskim, pochodząca z XIII wieku. Znajdowała się ona na cmentarzu przykościelnym, gdzie znajduje się do dziś.

fot. Chrzcielnica, zdjęcie Wojciech Janda
– podwieszany anioł chrzcielny, rzeźbiony w drewnie,
– Ołtarz i ambona, połączone ze sobą, o skromnej snycerce z końca XVIII wieku. Ozdobione były pojedynczymi, mierzącymi 26 cm wysokości rzeźbionymi figurami, które pochodziły z średniowiecznej nastawy ołtarzowej
– epitafium rzeźbione w drewnie i polichromowane o wysokości 2,5 m. W centrum epitafium znajdowały się portrety popiersi małżeństwa, otoczone 14 popiersiami dzieci. Całość umieszczona w bogato zdobionej ramie z inskrypcją. Znajdował się tam również herb baronów von Greiffenpfeil, których dotyczyło epitafium. Całość pochodziła z XVIII wieku.

fot. Herb baronów von Greiffenpfeil
– misa chrzcielna ufundowana w 1676 roku. Wykonana była z cyny, o średnicy 50,5 cm. Była to gładka misa z płaskim brzegiem.
Niestety w/w wyposażenie oprócz chrzcielnicy nie przetrwało do dzisiejszych czasów.


fot. Dzwonnica i dzwon. Zdjęcie Beata Polińska