Wieś jest położona w odległości 11 km w kierunku północno-wschodnim od Maszewa, przy drodze nr 106 w kierunku Nowogardu.
W średniowieczu wieś była lennem rodu rycerskiego – prawdopodobnie Walslebe. W 1493 r. potwierdzone jest tu istnienie kościoła parafialnego. W XVII w. wieś należała do domeny w Maszewie. Spis majątku domeny w 1682 r. wykazuje istnienie kościoła ryglowego z takąż wieżą, krytą gontem.
W 1691 r. w Korytowie była owczarnia (folwark), gospodarstwo sołtysa, 10 gospodarstw chłopów pełno rolnych, 4 zagrodnicze, ponadto karczma i kuźnia. Folwark został w 1857 r. wydzierżawiony, a w 1824 rozparcelowany pomiędzy miejscowych chłopów. Utworzono wówczas 1 duże gospodarstwo o areale 143 mg – jako folwark gminy wiejskiej, resztę gruntów podzielono na 17 równych części. W 1820 r. na miejscu starego kościoła wybudowano nowy, kamienny. W 1872 r. w Korytowie, w następstwie dalszych podziałów i parcelacji, było już 48 gospodarstw, ponadto istniało 48 budynków mieszkalnych, 4 przemysłowe (rzemieślnicze) oraz 61 innych zabudowań. Była też szkoła i ekspedycja pocztowa. Folwark będący w prywatnym posiadaniu, aż do połowy XIX w. Podlegał on gminie wiejskiej, a jego ostatnim właścicielem był nadleśniczy. W 1932 roku w Korytowie było 59 budynków mieszkalnych, a gospodarczych 68.
Wieża kościoła po wojnie została rozebrana.
fot. Zdjęcie z 1949 roku, jeszcze wieża stała. Zdjęcie zakupione na www.fotomemoria.pl
Obok kościoła stoi pomnik, poświęcony poległym mieszkańcom wsi w czasie IWŚ.
Liczba mieszkańców na przestrzeni lat:
1872- 333
1932- 339
Mapa Korytowa przed 1945 rokiem
Źródło: www.maszewo.pl, własne