Wieś położona 13 km na północ od Nowogardu, w gminie Nowogard, powiatu goleniowskiego.
W latach 30-tych XX wieku, odnaleziono tu 2 kamienne topory, krzemienną piłę.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1334 roku, kiedy to dziekan katedry w Cammin (Kamień Pomorski) i kasztelan w Quarkenburgu (Błotno) Roleke Plotze uzganiają, że rolnicy z Langendorf powinni oddać dziekanowi to, co jest ogólnie oddawane w obwodzie Quarkenburg. Około roku 1380 wieś należała do Quarkenburg. Od XVI wieku wieś wymieniana jest jako własność von Flemmingów i należała do Böck (Buk).
fot. Mapa wsi z 1941 roku.
W 1575 roku wzmiankowana jest we wsi hodowla owiec. Wg kronik kościelnych z Baumgarten (Włodzisław), w roku 1594/95 znajdowało się tu 15 domów i mieszkało 4 chłopów małorolnych. W 1628 roku opodatkowano 5 chłopów małorolnych i gospodę. Wieś tak jak i Buk podzielona była na 3 udziały, a od 1751 na 2 udziały. Udział 1 w 1665 roku składał się z hodowli owiec na gruntach rolnych i 3 chałup. W 1758 w skład udziału wchodzi 1 gospodarstwo, na dwóch dawnych gospodarstwach i 3 zagrodach. Drugi udział składał się z jednego małego gospodarstwa. Trzeci udział to 4 rolników i 2 zagrody. W 1751 roku, udziały 2 i 3 łączą się w jeden. W 1760 roku już cała wieś jest jedną własnością.
fot. Mapa Łęgna z 1840 roku
W drugiej połowie XVIII w. dwa udziały zostały wydzierżawione i czasowo odsprzedane. W 1780 r. było tu 15 domów, 2 gospodarstwa, 2 chłopów, 1 chłop małorolny. W 1824 we wsi: 1 chłop pełnorolny, 3 półrolników, 2 chłopów małorolnych i kilku drobnych właścicieli. Na początku XIX wieku właścicielem był Julius Friedrich Wilhelm von Flemming. W 1870 jest to lenno rycerskie z 1539 akrami i 38 mieszkańcami. We wsi było 17 właścicieli ziemskich z 1160 akrami. W 1898 założono 8 gospodarstw rolnych. W 1910 majątek leśny wsi wynosił 83 ha. W 1939 roku było tu 13 gospodarstw dziedzicznych.
Tłumaczenie z języka niemieckiego Tomasz Wetta