Wieś jest położona przy drodze krajowej nr 3, nad Gowienicą.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1595, kiedy to w rejestrze kościelnym w Łoźnicy, znajduje się wzmianka o młynie należącym do Budzieszewic.
Babigoszcz wraz z Dzisną, Budzieszewicami i Łoźnicą było starym lennem von Köller. Lenno to zostało alodyfikowane ( zwolnione od daniny) w roku 1735 i było własnością rodu von Podewils w latach 1735-1760. W latach 1760- 1780 było własnością rodu von Wrede.
Kiedy alodyfikacja została zniesiona w roku 1780, Babigoszcz powrócił do rodu von Köller i był w jego rękach do 1945 roku.
W 1609 roku Fryderyk III przyznał młynarzowi prawo do mielenia zbóż oraz prawo do przechowywania wody. W 1645 jest wzmianka o młynarzu pochodzącym z Jarszewa koło Wolina. W roku 1703 wymieniany jest kotlarz. W 1717 pojawił się we wsi farmer Peter Klam.
Na mapach z roku 1705 oznaczono dwa miejsca. Pierwsze zostało oznaczone miejsce, gdzie miała stanąć huta, a w drugim miejscu kopalnia. Oznaczenia te, wiązały się z odkryciem na pobliskich łąkach złóż rudy żelaza.
W roku 1780 we wsi znajdował się folwark, młyn wodny, tartak, kotlarz, jeden półrolnik, dwóch chłopów bezrolnych, zajazd, leśniczy i 4 domostwa.
W 1870 roku majątek leśny w Babigoszczy zajmował 3061 arów i mieszkało w nim 34 osoby. Sama wieś miała 710 arów, był w niej młyn, tartak i mieszkało 97 osób.
W 1932 roku tereny Babigoszczy połączono administracyjnie Budzieszewcami. W roku 1930 we wsi było 6 gospodarstw dziedzicznych o powierzchni 101 ha. Zarządcą majątku leśnego o powierzchni 282 ha był Carl Luttig.
W roku 1905 mieszkało w Babigoszczy 145 mieszkańców. W 1939 roku we wsi mieszkało 153 mieszkańców. Należeli oni do parafii ewangelickiej w Łoźnicy i administracyjnie podlegali również pod Łoźnicę. Powierzchnia wsi wynosiła 470 ha. Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś zamieszkiwało 127 osób.
W okresie przedwojennym i powojennym przez Babigoszcz przebiegała linia kolei wąskotorowej z Gryfic do Stepnicy. Została otworzona w 1903 roku, a zamknięta dla ruchu pasażerskiego w 1977, a w roku 1996 również dla ruchu towarowego. Później tory rozebrano, dziś na części torowiska zrobiona jest ścieżka rowerowa.
Z zabytków w Babigoszczy pozostał murowano-ryglowy młyn wodny z połowy XIX wieku. W drugiej połowie XX wieku, mieścił się tam zajazd, a dziś stoi pusty i niszczeje.
Przy przejeździe kolejowym funkcjonował zajazd „Gniewko” o konstrukcji drewnianej. Zajazd był ozdobiony palisadą z rzeźbami głów 50 wojowników słowiańskich wyrzeźbionych siekierą w pniach olchowych przez Edmunda Gunsza. Zajazd spłonął w 2002.
Mapa Babigoszczy przed 1945 rokiem
Źródło:wikipedia,własne
Tłumaczenie z języka niemieckiego historii wsi – Tomasz Wetta
Obecnie w Babigoszczy jest więcej zabytkowych budynków niż podaje autor. Fakt że niektóre domy troszkę zmieniły swój wygląd, ale to wynika z użytkowania ich przez obecnych mieszkańców. Mieszkam w jednym z takich budynków, który jest na jednym ze zdjęć autora. Przed wojną ten dom był zajazdem, na zdjęciu przed domem stoi dystrybutor paliwa.