Wieś jest położona przy drodze wojewódzkiej nr 106 Nowogard – Stargard Szczeciński ok.5 km na południe od Nowogardu.
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1274 r. Wieś lokowana na prawie niemieckim w XIII w. W 1274 r. weszła w skład posiadłości Ebersteinów i pozostała w ich rękach do 1663 r. W 1772 r. we wsi było 11 dużych gospodarstw i 2 zagrodnicze, a także 3 karczmy. W niespełna 100 lat później, ok. 1870 r. liczba gospodarstw pozostała niezmieniona. Od XVIII wieku kościół w Sąpolnicy, dawniej filia Nowogardu, stał się kościołem parafialnym. W tym czasie działała tu już szkoła. W 1871 r. w Sąpolnicy były 32 budynki mieszkalne, 58 budynków wolnych od podatku i 3 budynki przemysłowe (w tym kuźnia).
Obszar należący do wsi wynosił ok. 700 ha. Na północno-wschodnim krańcu wsi, po południowo-wschodniej stronie drogi (w odległości ok. 100 m od niej) ustawiony był wiatrak.
Współcześnie zasadniczy układ wsi odpowiada temu co jest na mapie z 1891r. Zmiany zaszły jedynie w obrębie poszczególnych zagród czy budynków. Niestety nie ma we wsi wiatraka.
Najstarszym i najlepiej zachowanym elementem układu jest – posadowiony na niewielkim wyniesieniu terenu – kościół z cmentarzem. Wieża kościoła stanowi dominantę wysokościową układu.
Kościół z XV w. wzniesiony z głazów granitowych oraz cegły, późnogotycki. Wieża z 1894 r., neogotycka. Dziś to kościół katolicki pw. Św. Maksymiliana Kolbego, który został poświęcony 5 października 1975 roku. Kościół należy do parafii w Nowogardzie.
Przy kościele znajduje się chrzcielnica z przełomu XII/ XIV wieku.
Liczba mieszkańców na przestrzeni lat:
1772 – 82 mieszkańców
1870 – 203 mieszkańców
1939 – 201 mieszkańców
Mapa Sąpolnicy przed 1945 rokiem
Źródło: www.folklor.biz,własne