Danowo (do 1945 roku: Jakobsdorf)

         Wieś leży ok. 12 km na południowy wschód od Goleniowa, przy drodze łączącej Mosty z Rożnowem, nad strugą Wiśniówką, prawym dopływem Iny, przy byłej linii kolejowej nr 424, na Równinie Nowogardzkiej, w terenie pagórkowatym (wzgórza morenowe – drumliny), w okolicach niewielkich obszarów leśnych wschodnich fragmentów Puszczy Goleniowskiej.

fot. Widokówka z kolekcji ODDZG „Żółty Domek”

fot. Widok na Danowo -luty 2025. Zdjęcie Michał Janda

fot. Dom przy drodze do Mostów. W tle wysokie drzewa cmentarza – rok 1927. Zdjęcie z kolekcji Wojciech Janda

                  Najstarsze ślady osadnictwa na terenie Danowa datowane są na średniowiecze. Wieś założono na planie ulicówki. Pierwotnie należała do nowogardzkiego roku Ebersteinów, a później do początku XV wieku do rodu Flemmingów z Bock (Buk). W połowie XV wieku właścicielami Danowa została rodzina Petersdorfów. Pierwszym z nich był Janicke Petersdorf z Grosshagen (Tarnowo), a od połowy XV wieku jego syn Paul Petersdorf. Po nim właścicielem został wnuk Janicke – Dame Petersdorf. Po nim rządził Danowem Andreas Petersdorf, który zmarł bezpotomnie i z woli księcia Bogusława X, Danowem w latach 1506-1545 rządził marszałek dworu E. von Massow. Przez krótki czas po nim dobra należały do Bivienza von Wedel. Po nim w roku 1545 wieś wróciła znów w ręce rodziny von Petersdorf. W 1595 roku wymieniany jako właściciel jest Daniel von Petersdorf, a w 1665 roku Georg Wilhelm von Petersdorf. W XVIII wieku dobra Petersdorfów trzykrotnie podlegały rozdrobnieniu spadkowemu. Linia w Danowie rozpadła się za sprawą braci Ottona Erdmanna i Henniga Christiana, z których ten drugi otrzymał majątek Danowo i Mosty.

Pod koniec XVIII wieku, oprócz kościoła i folwarku z dworem, w Danowie znajdowała się leśniczówka, kuźnię, 8 gospodarstw chłopskich, jedno półrolne i 9 zagrodników i było w niej 23 domy. W końcówce XVIII wieku jako właściciel wymieniany jest Christian Fryderyk von Petersdorf. W 1828 roku w miejscowości doszło do tragicznego wydarzenia, o którym długo opowiadano: parobek Carl Friedrich Strutz wpadł do jeziora, a 24-letni Carl Julius von Petersdorf próbował go uratować. Obaj mężczyźni utonęli.

fot. Dwór rodziny Laabs. Zdjęcie z kolekcji rodziny Laabs

 Spadkobiercy Christiana von Petersdorf w drugiej połowie XIX wieku,  opuścili dwór w Danowie i przenieśli się do Tarnowa. Po nich wieś była własnością Kannenbergów. Był to ród który stosunkowo późno otrzymał tytuł szlachecki – bo w roku 1825. Ród ten był ściśle powiązany ze znanym pomorskim rodem von Dewitz. Po nich majątek przeszedł w ręce rodziny von Flügge. Jednak oni posiadali posiadłość tylko przez krótki czas. Ostatecznie Willi Laabs nabył dobra rycerskie i został właścicielem majątku. Była to rodzina goleniowskich przedsiębiorców, właścicieli jednej z ówcześnie największych w Niemczech fabryki mebli – WILAGO.

fot. Majątek rodziny Laabs w Danowie. Zdjęcie z kolekcji rodziny Laabs

W roku 1903 przez Danowo poprowadzono linię kolejową łączącą Goleniów z Maszewem. Przy przejeździe kolejowym znajdował się budynek dworca kolejowego.

fot. Budynek dworca w latach 30-tych XX wieku. Zdjęcie z ODDZG „Żółty Domek”

Ostatnim niemieckim sołtysem wsi był Erich Mittag, który wraz z mieszkańcami opuścił wieś w marcu 1945 roku, uciekając przed nadchodzącą Armią Czerwoną. W marcu 1945 roku we wsi stacjonował II dywizjon 10-go pułku artylerii pancernej SS należacy do 10 dywizji pancernej SS „Frundsberg dowodzonej przez SS-Sturmbannführera Heinricha Brinkmanna

Po zakończeniu  II wojny światowej i przejęciu tych terenów przez administrację polską, wieś nazywała się Czarnowo. Po wojnie zabudowania użytkowało Państwowe Gospodarstwo Rolne w Mostach. W roku 1989 zabudowania folwarczne zostały opuszczone przez PGR. W zabudowaniach zachowała się piękna aleja kasztanowa.

W wiosce warto zwrócić uwagę na kościół. Wybudowany w XVII wieku w stylu późnego gotyku z kamieni polnych.

Na górnym zdjęciu widoczny dworzec kolejowy fot. Widokówka z kolekcji ODDZG „Żółty Domek”

fot. Panorama Danowa. Widokówka ze zbiorów Wojciech Janda

Po II wojnie światowej kościół popadł w ruinę .W  1995 roku z inicjatywy mieszkańców wsi rozpoczęto odbudowę kościoła. Siłami mieszkańców kościół odbudowano i oddano do użytku w 1997 roku.

fot. Kościół w Danowie. Zdjęcia Wojciech Janda

W pobliżu wejścia na plac przykościelny ustawiono tablice pamiątkową w dwóch językach polskim i niemieckim z treścią:

„ Kościół ten został odbudowany 50 lat po II wojnie światowej przez mieszkańców Danowa. Ku pojednaniu obu Narodów Polskiego i Niemieckiego żyjących tu na tej ziemi. 26.08.1995 r.”

W ścianie szczytowej umieszczono epitafium poświęcone  poległym w okresie I wojny światowej na frontach Europy mieszkańcom Jakobsdorf.

fot. Tablica upamiętniająca poległych mieszkańców wsi w czasie pierwszej wojny światowej. Zdjęcie Wojciech Janda

Liczba mieszkańców na przestrzeni lat:

1734- 120-140 mieszkańców
1871- 215 mieszkańców
1905- 254 mieszkańców
1925- 262 mieszkańców
1939- 250 mieszkańców
2000- 234 mieszkańców

2009- 259 mieszkańców

fot. Mapa Danowa z 1922 roku

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *