Kościół katolicki – Osina (do 1945 kościół protestancki  Schönhagen)

Wg Lemckego kościół wybudowano po środku pogańskiego grodziska.

Pierwszy kościół w Osinie został wybudowany w XIV wieku. Został przebudowany w połowie XIX wieku. Dobudowano wtedy wieżę kościelną w tzw. stylu nowogardzkim (taka sama jak w Kościuszkach), zmieniono wygląd okien i wybudowano ośmioboczny grobowiec od strony północnej.

fot. Widok na kościół z roku 1905. Widokówka z polska-org.pl

Przed 1945 rokiem wg spisu dokonanego przez Lemckego na wyposażeniu kościoła znajdował się pozłacany sześciokątny kielich. Na trzonie widoczna ażurowa gałka z motywami rybich pęcherzy, a na wystających rombowych guzikach miał wypisany majuskułami napis : IHESVS. Na stopie znajdował się przynitowany krucyfiks.

Przy kościele na terenie cmentarza przykościelnego znajdowała się chrzcielnica z czerwonego granitu, której misa miała średnicę 92 cm. Jej ściany były zdobione płytkimi półokrągłymi niszami. Chrzcielnica po wojnie zaginęła.

fot. Widok z drona na kościół -rok 2025. Zdjęcie Michał Janda

Dziś we wnętrzu kościoła znajduje się nowy ołtarz. Wykonany jest drewna, bogato zdobionego złotymi detalami architektonicznymi – gzymsami, pilastrami i strzelistymi wieżyczkami zakończonymi złotymi szpicami. W ołtarzu znajdują się trzy obrazy. W środku obraz przedstawia Matkę Bożą w scenie Wniebowzięcia – unoszącą się na obłokach, ubraną w niebieski płaszcz i białą suknię. Nad jej głową znajduje się złota aureola. Po lewej obraz przedstawiający wizerunek Jezusa Miłosiernego, a po prawej obraz przedstawia Świętą Rodzinę z młodym Jezusem, Maryją i św. Józefem. Z przodu ołtarza ustawiono również mniejszy stół ofiarny nakryty białym obrusem z haftem.

fot. Ołtarz w Osinie. Zdjęcie Przemysła Budziak

Nad ołtarzem znajduje się witraż w kształcie rozety z bardzo intensywnymi, wielobarwnymi szkłami – dominują kolory: czerwony, niebieski, żółty, fioletowy.

Całość kompozycji zachowana jest w tradycyjnym, neogotyckim stylu z elementami współczesnymi. Złote zdobienia, ostrołukowe formy i rozeta witrażowa sugerują inspiracje gotykiem, natomiast porządek i czystość formy mają charakter nowoczesny.
Prezbiterium jest podwyższone o trzy stopnie. Tabernakulum znajduje się w centrum prezbiterium, pod obrazem Matki Bożej. W części zachodniej jest umieszczona współczesna empora chóru, podparta 4 słupami.

fot. Kościół w Osinie. Zdjęcia Przemysław Budziak

We wnętrzu kościoła na ścianach bocznych znajdują się 4 krzyże wyryte w jasnym kaflu. To krzyż typu łacińskiego o rozszerzających się końcach ramion, to tzw.”zacheuszki”. Świadczą one o tym, iż kościół został konsekrowany przez biskupa. Namaszcza się je podczas specjalnego obrzędu liturgicznego świętym olejem zwanym krzyżmem i czyni to biskup.

fot. Krzyż łaciński w kościele w Osinie. Zdjęcie Przemysław Budziak

Na placu przykościelnym znajduje się mała wolnostojąca wieża dzwonnicza z dzwonem z roku 2000. Dzwon ufundowany zna pamiątkę peregrynacji Jezusa Miłosiernego w Osinie. Na górze dzwonu napis Ks. Jerzy Labuda.

fot. Dzwonnica w Osinie. Zdjęcie Przemysław Budziak

Do 1945 roku kościół był pod patronatem właścicieli majątku ziemskiego w Osinie. W czasie II wojny światowej kościół został mocno zniszczony. Po jej zakończeniu następowała jego dewastacja. Dopiero w latach 1981-1983 kościół został odbudowany przez wiernych. Pierwszą mszę w odbudowanym kościele odprawiono w Boże Narodzenie 1981 roku, a odprawił ją ks. Tadeusz Uszkiewicz. W dniu 23 października 1983 roku kościół został poświęcony przez bp Stanisława Stefanka. Dziś kościół pw.  Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, jest siedzibą parafii do której należą kościoły filialne:

Kikorze – pw. Matki Bożej Fatimskiej,

Krzywice – pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa,

Redostowo – pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

Węgorzyce – kaplica

Koło kościoła znajduje się budynek plebanii. W budynku tym w okresie PGR-ów mieściło się przedszkole. Zakupił go dla parafii drugi proboszcz ks. Józef Czujko i zaadoptował na plebanię. Wcześniej proboszcz mieszkał na zakrystii kościoła.

fot. Były grobowiec. Zdjęcie Przemysław Budziak