{"id":899,"date":"2020-04-15T12:42:18","date_gmt":"2020-04-15T12:42:18","guid":{"rendered":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/?p=899"},"modified":"2026-02-02T15:27:05","modified_gmt":"2026-02-02T15:27:05","slug":"redostowo-do-1945-retztow","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/?p=899","title":{"rendered":"Redostowo (do 1945 Retztow)"},"content":{"rendered":"\n

Wie\u015b jest  po\u0142o\u017cona 12 km na po\u0142udniowy \u2013 zach\u00f3d od Nowogardu oraz 200 m na p\u00f3\u0142noc od drogi krajowej nr 6. Od wschodu i p\u00f3\u0142nocy grunty osady ograniczone s\u0105 wodami Stepnicy, zachodnia granica wioski pokrywa\u0142a si\u0119 z granic\u0105 powiatu nowogardzkiego z lat 1817 \u2013 1954. Redostowo zachowa\u0142o bardzo czytelny plan s\u0142owia\u0144skiej owalnicy. Wrzecionowate nawsie zajmuje cmentarz, ko\u015bci\u00f3\u0142, szko\u0142a oraz otoczony legendami Czarny Staw. Drugi staw, zwany Jasnym, le\u017cy u po\u0142udniowego wylotu osady. Najwy\u017csze wzniesienie w okolicy si\u0119ga 48 m n.p.m.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Budynek plebani w latach 20-tych XX wieku. Zdj\u0119cie z kolekcji Wojciech Janda<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z roku 1274. Pierwsze \u015blady ludno\u015bci na tym terenie pochodz\u0105 z okresu kultury \u0142u\u017cyckiej: znaleziono tutaj siekierk\u0119 br\u0105zow\u0105 z tulej\u0105 oraz bransolet\u0119. Nazwa osady \u2013 w 1618 r. wymienionej jako Redstow, w 1628 r. Listow, w 1780 r. Retzlow, w 1784 r. Retztow \u2013 pochodzi od s\u0142owia\u0144skiego imienia Radost lub Radosta, b\u0119d\u0105cego zdrobnieniem od Rados\u0142awa. Eberhard Tietz genezy nazwy doszukiwa\u0142 si\u0119 w s\u0142owie \u201eRez\u201d (\u017cyto) lub \u201eRed\u201d (wilgotne miejsce). Polsk\u0105 posta\u0107 nazwy \u2013 Redostowo \u2013 ustali\u0142 ks. Kozierowski ju\u017c w 1934 r.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Ko\u015bci\u00f3\u0142 w latach na pocz\u0105tku XX wieku. Zdj\u0119cie z kolekcji Wojciech Janda<\/em><\/p>\n\n\n\n

W \u015bredniowieczu wie\u015b stanowi\u0142a w\u0142asno\u015b\u0107 rodu von Eberstein z Nowogardu. W \u017ar\u00f3d\u0142ach pisanych wyst\u0119puje po raz pierwszy w 1317 r. W wyniku dzia\u0142\u00f3w rodzinnych w 1569 r. Redostowo otrzyma\u0142 Wolfgang von Eberstein z linii maszewskiej. Sporz\u0105dzony w\u00f3wczas rejestr wymienia\u0142 8 \u0142an\u00f3w czynszowych, 1 \u0142an ko\u015bcielny, 4 ch\u0142op\u00f3w, 4 zagrodnik\u00f3w oraz karczm\u0119. Poniewa\u017c zamek w Maszewie popada\u0142 powoli w ruin\u0119 hrabia Wolfgang postanowi\u0142 w 1576 r. wybudowa\u0107 now\u0105 siedzib\u0119 rodow\u0105 ko\u0142o Redostowa. Na p\u00f3\u0142noc od wioski, przy drodze do W\u0119gorzy, wzni\u00f3s\u0142 nad Stepnic\u0105 zameczek my\u015bliwski, zwany potem Wilcz\u0105 Twierdz\u0105 (Wolfsburg). Urz\u0105dzono przy nim rozleg\u0142y zwierzyniec posiadaj\u0105cy nawet zwierz\u0119ta egzotyczne. Po \u015bmierci Wolfganga w 1592 r. gospodarzem zamku zosta\u0142 hrabia Stefan Henryk, kt\u00f3ry zas\u0142yn\u0105\u0142 jako wielki entuzjasta \u0142owiectwa. Gdy jednak w 1603 r. sporz\u0105dzono kolejny spis posiad\u0142o\u015bci Eberstein\u00f3w okaza\u0142o si\u0119, i\u017c w Redostowie nale\u017cy do nich jedynie 1 \u0142an ko\u015bcielny.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Sklep kolonialny Augusta Seegera – lata 20-te XX wieku. Zdj\u0119cie z kolekcji Wojciech Janda<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c w 1625 r. do obj\u0119cia hrabstwa Nowogard \u2013 Maszewo desygnowano ksi\u0119cia Ernesta Bogus\u0142awa Croy. Po jego \u015bmierci w 1684 r. wie\u015b przesz\u0142a pod zarz\u0105d Urz\u0119du Domeny Pa\u0144stwowej w Nowogardzie. Zameczek nad Stepnic\u0105 opustosza\u0142 i powoli obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w ruin\u0119. Na \u201eWzg\u00f3rzu Zamkowym\u201d(Schlossbrink) jeszcze dzi\u015b dojrze\u0107 mo\u017cna pozosta\u0142o\u015bci jego kamiennych mur\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

W 1776 r. dokonano parcelacji tutejszego folwarku osadzaj\u0105c na jego ziemi 8 nowych ch\u0142op\u00f3w. W 1784 r. mieszka\u0142 we wsi pastor, ko\u015bcielny, 10 ch\u0142op\u00f3w (w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych by\u0142 so\u0142tys oraz karczmarz), podle\u015bniczy posiadaj\u0105cy zagrod\u0119 ch\u0142opsk\u0105 , ch\u0142op ko\u015bcielny, 3 cha\u0142upnik\u00f3w, pasterz oraz kowal. Ca\u0142a osada sk\u0142ada\u0142a si\u0119 wi\u0119c z 20 zagr\u00f3d, w tym dw\u00f3ch spichlerzy ch\u0142opskich. W 1815 r. przeprowadzono w Redostowie uw\u0142aszczenie ch\u0142op\u00f3w. W ko\u0144cu XIX w. naliczono tutaj 79 budynk\u00f3w, w tym 2 przemys\u0142owe i 32 mieszkalne. Do 35 gospodarzy nale\u017ca\u0142o 398 ha ziemi (246 ha grunt\u00f3w ornych, 125 ha \u0142\u0105k i pastwisk, 6,5 ha las\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Najcenniejszym zabytkiem Redostowa jest prawdziwa per\u0142a architektury sakralnej \u2013 uroczy ko\u015bci\u00f3\u0142ek szachulcowy wzniesiony na prze\u0142omie XVII i XVIII wieku, najprawdopodobniej na miejscu starszej, \u015bredniowiecznej \u015bwi\u0105tyni. Ko\u015bci\u00f3\u0142 posadowiony w centrum wsi, w obr\u0119bie wrzecionowatego nawsia. Parcela czworoboczna wygrodzona murem. W cz\u0119\u015bci zachowa\u0142 si\u0119 drzewostan komponowany. Nagrobki usuni\u0119to.<\/p>\n\n\n\n

Link do opisu i historii ko\u015bcio\u0142a: http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/?p=4863<\/a><\/p>\n\n\n\n

Ryglowe \u015bciany budowli posiadaj\u0105 pi\u0119kne wyko\u0144czenie snycerskie. Na uwag\u0119 zas\u0142uguje zw\u0142aszcza ornament kostkowy i sznurowy na belce oczepowej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Redostowo rok 1927, zdj\u0119cie z kolekcji Wojciech Janda<\/em><\/p>\n\n\n\n

Sto lat po zbudowaniu ko\u015bcio\u0142a przy jego zachodnim szczycie wzniesiono, ponad 20 \u2013 metrow\u0105 wie\u017c\u0119 o spadzistych \u015bcianach. Dzwonnica zwie\u0144czona jest wysokim, smuk\u0142ym he\u0142mem w kszta\u0142cie ostros\u0142upa, kt\u00f3ry pokryty by\u0142 pierwotnie gontem.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Ko\u015bci\u00f3\u0142 rok 2025, zdj\u0119cie autorstwa Przemys\u0142aw Budziak<\/em><\/p>\n\n\n\n

Obok ko\u015bcio\u0142a zachowa\u0142a si\u0119 roma\u0144ska kropielnica o \u015brednicy 62 cm ozdobiona sznurowatym zgrubieniem. Do 1945 r. \u015bwi\u0105tynia posiada\u0142a rang\u0119 ko\u015bcio\u0142a parafialnego z filiami w Krzywicach i Gliwicach. Po wojnie po\u015bwi\u0119cono ko\u015bci\u00f3\u0142 pod wezwaniem Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa. <\/p>\n\n\n\n

W marcu 1945 r. w rejonie Redostowa skoncentrowa\u0142y si\u0119 znaczne si\u0142y niemieckie broni\u0105ce podej\u015bcia do Goleniowa. Obok wioski rozegra\u0142a si\u0119 bitwa, w kt\u00f3rej niemieckie dzia\u0142a pancerne zniszczy\u0142y 7 rosyjskich czo\u0142g\u00f3w 2 Armii Pancernej gwardii. Redostowo zdobyto 7 marca 1945 r. W latach 1945 \u2013 1954 wie\u015b nale\u017ca\u0142a do gminy Strzelewo, za\u015b w latach 1954 \u2013 1975 do gromady Osina.  <\/p>\n\n\n\n

Liczba mieszka\u0144c\u00f3w na przestrzeni lat:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

1872 \u2013 264 mieszka\u0144c\u00f3w<\/p>\n\n\n\n

1905 \u2013 228 mieszka\u0144c\u00f3w<\/p>\n\n\n\n

1939 \u2013 210 mieszka\u0144c\u00f3w<\/p>\n\n\n\n

1992 \u2013 155 mieszka\u0144c\u00f3w<\/p>\n\n\n\n

2008 \u2013 125 mieszka\u0144c\u00f3w<\/p>\n\n\n\n

2021 -157 mieszka\u0144c\u00f3w<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n

fot. Mapa Redostowa przed 1945 rokiem<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wie\u015b jest  po\u0142o\u017cona 12 km na po\u0142udniowy \u2013 zach\u00f3d od Nowogardu oraz 200 m na p\u00f3\u0142noc od drogi krajowej nr 6. Od wschodu i p\u00f3\u0142nocy grunty osady ograniczone s\u0105 wodami Stepnicy, zachodnia granica wioski pokrywa\u0142a si\u0119 z granic\u0105 powiatu nowogardzkiego z lat 1817 \u2013 1954. Redostowo zachowa\u0142o bardzo czytelny plan s\u0142owia\u0144skiej owalnicy. Wrzecionowate nawsie zajmuje … Czytaj dalej \u201eRedostowo (do 1945 Retztow)\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,1,2],"tags":[],"class_list":["post-899","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gmina-osina","category-uncategorized","category-powiat-goleniowski"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/899"}],"collection":[{"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=899"}],"version-history":[{"count":15,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/899\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5282,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/899\/revisions\/5282"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=899"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=899"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=899"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}