![\"\"](\"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/07\/IMG-20250626-WA0035-scaled.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\nfot. Widok na Osin\u0119 – rok 2025. Zdj\u0119cie Micha\u0142 Janda<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n W II po\u0142owie XV w. (od 1477 r.) lenno rycerskie Osina by\u0142o\npodzielone mi\u0119dzy dwa rody rycerskie:<\/p>\n\n\n\n cz\u0119\u015b\u0107 A \u2013 nale\u017ca\u0142a do rodu von Flemming,<\/p>\n\n\n\n cz\u0119\u015b\u0107 B \u2013 by\u0142a we w\u0142adaniu rodu von Petersdorff.<\/p>\n\n\n\n Do d\u00f3br von Flemming\u00f3w nale\u017ca\u0142 folwark polny i owczarnia\noraz wszystkie istniej\u0105ce wtedy gospodarstwa ch\u0142opskie.<\/p>\n\n\n\n Druga cz\u0119\u015b\u0107 lenna, tj. lenno von Petersdorff\u00f3w stanowi\u0142a niewielkie gospodarstwo polowe z owczarni\u0105, pozbawiona za\u015b by\u0142a zagr\u00f3d ch\u0142opskich.<\/p>\n\n\n\n fot. Jeden z budynk\u00f3w gospodarczych w Osinie w roku 1927. Zdj\u0119cie z kolekcji Wojciech Janda<\/em><\/p>\n\n\n\n W 1629 r. lenno Flemming\u00f3w kupuje junkier pruski \u2013 kapitan\nJohann Christoph von D\u00f6beritz. W 1795 r. Georg Christoph von Petersdorff\nsprzedaje drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 lenna Osiny potomkowi Johanna Christopha von D\u00f6beritz \u2013\npodpu\u0142kownikowi Georgowi Ludwikowi von D\u00f6beritz. W ten spos\u00f3b od roku 1795\nwszystkie dobra rycerskie Osiny zostaj\u0105 scalone we w\u0142adaniu jednej junkierskiej\nrodziny \u2013 von D\u00f6beritz.<\/p>\n\n\n\n fot. Pa\u0142ac i restauracja w Osinie -rok 1925. Widok\u00f3wka z kolekcji Wojciech Janda<\/em><\/p>\n\n\n\n W regencyjnych spisach folwark\u00f3w z 1892 i 1905 r.\ngospodarstwo folwarczne wyst\u0119puje jako ca\u0142o\u015b\u0107, za\u015b w regencyjnych spisach\nw\u0142asno\u015bci ziemskich z lat 1914, 1920 i 1929 figuruje podzia\u0142 gospodarstw\nfolwarcznych na cz\u0119\u015b\u0107 A i cz\u0119\u015b\u0107 B oraz tzw. Vorwerk Augustenhof. Folwark B powsta\u0142 prawdopodobnie\nw II po\u0142owie XIX w. Od pocz\u0105tk\u00f3w XIX w. i w XX w. nast\u0119puje wielokrotna zmiana\nw\u0142a\u015bcicieli d\u00f3br junkierskich. W 1803 dobra von D\u00f6beritz\u00f3w zostaj\u0105 sprzedane\nwysokiemu urz\u0119dnikowi powiatowemu, kt\u00f3rym jest Johann Christian Schmidt, za\u015b w\nlatach 1863-1867 dobrami w\u0142ada Wilhelm Sauberzweig, a potem radca pa\u0144stwowy\nniejaki Schulze. W 1884 r. ca\u0142o\u015b\u0107 maj\u0105tku nale\u017cy do rodziny von Massow (z\nMaszewa).<\/p>\n\n\n\n W roku 1892 w\u0142a\u015bcicielem maj\u0105tku (o pow. 672 ha) jest von Dewitz, kt\u00f3ry oko\u0142o roku 1912 sprzedaje folwark junkrowi \u2013 Karlowi Friedrichowi von Lowitzow. W r\u0119kach tej rodziny maj\u0105tek pozostaje do roku 1945 (ostatnia w\u0142a\u015bcicielk\u0105 jest Johanna von Lowitzow).<\/p>\n\n\n\n fot. Kolejna restauracja w Osinie. Zdj\u0119cie z ebay.de<\/em><\/p>\n\n\n\n W ko\u0144cu XIX wieku obszar dworski obejmowa\u0142 693 ha \u017cyznej\nziemi oraz 27 budynk\u00f3w, w tym 13 mieszkalnych. Gmina wiejska posiada\u0142a 243 ha\nziemi uprawianej przez 19 gospodarzy oraz 41 budynk\u00f3w, w tym 17 mieszkalnych.\nCa\u0142a wie\u015b liczy\u0142a \u0142\u0105cznie 233 mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n W 1883 r. wybudowano obok Osiny lini\u0119 kolejow\u0105 Szczecin \u2013\nKo\u0142obrzeg.<\/p>\n\n\n\n fot. Dworzec w Osinie, lata 20-te XX wieku. Widok\u00f3wka ze \u017ar\u00f3de\u0142 internetowych<\/em><\/p>\n\n\n\n Wed\u0142ug \u017ar\u00f3de\u0142 z 1914 r. (spis ziemski), area\u0142y oddzielnych\nfolwark\u00f3w by\u0142y nast\u0119puj\u0105ce:<\/p>\n\n\n\n folwark A \u2013\n514 ha,<\/p>\n\n\n\n folwark B \u2013\n124 ha.<\/p>\n\n\n\n fot. Widok na pa\u0142ac w Osinie. Zdj\u0119cie z polska-org.pl<\/em><\/p>\n\n\n\n Do lat 20-tych XX w. podw\u00f3rza folwarczne by\u0142y wyra\u017anie oddzielone od zespo\u0142u pa\u0142acowego. Obecnie po obiektach tych nie ma \u017cadnych \u015blad\u00f3w. Pa\u0142ac zosta\u0142 ca\u0142kowicie zniszczony w 1945 r. Na jego miejscu mo\u017cna znale\u017a\u0107 zachowane cz\u0119\u015bciowo relikty nekropolii rodziny von Lowitz\u00f3w (w g\u0119stych zaro\u015blach podworskiego parku).<\/p>\n\n\n\n fot. Widok na pa\u0142ac z lewej i prawej strony.<\/em><\/p>\n\n\n\n W 1939 r. liczba mieszka\u0144c\u00f3w wzros\u0142a do 250, natomiast\ngospodarzy nadal by\u0142o 19. Do roku 1970 w Osinie by\u0142o samodzielne PGR, a od 1971\nr. siedziba Kombinatu PGR, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wesz\u0142y zak\u0142ady rolne m.in. Bodz\u0119cin,\nKikorze, W\u0119gorzyce oraz PGR-y w gminach Nowogard i Maszewo.<\/p>\n\n\n\n Lokalizacja siedziby KPGR-u spowodowa\u0142a istotne zmiany w strukturze funkcjonalno-przestrzennej i wyposa\u017ceniu. We wsi skoncentrowano budownictwo mieszkaniowe, kt\u00f3re przybra\u0142o charakter osiedla miejskiego, wielokondygnacyjnego. Rozbudowano zaplecze produkcyjno-us\u0142ugowe i magazynowe. Na terenie o\u015brodka Zak\u0142adu Rolnego zlokalizowano ferm\u0119 byd\u0142a mlecznego na 1500 stanowisk, w wi\u0119kszo\u015bci o technologii rusztowej. W pobli\u017cu Osiny znajduje si\u0119 cmentarzysko kurhanowe – wpisane do rejestru zabytk\u00f3w Nr A-1336.<\/p>\n\n\n\n Cmentarzysko kurhanowe z epoki p\u00f3\u017anego br\u0105zu oraz wczesnego\n\u015bredniowiecza. Rozpoznano 206 kopc\u00f3w ziemnych o \u015brednicy podstawy od kilku do\n30 m i wysoko\u015bci od kilkudziesi\u0119ciu cm do 3 m. Cmentarzysko w Osinie nale\u017cy do\nnajwi\u0119kszych p\u00f3\u0142 kurhanowyh zachowanych na Pomorzu Zachodnim.<\/p>\n\n\n\n Pole kurhanowe po\u0142o\u017cone jest po obu stronach toru kolejowego\nrelacji Szczecin \u2013 Ko\u0142obrzeg, oko\u0142o 1250-1750 m na p\u0142n-wsch. Od stacji\nkolejowej w Osinie, na p\u0142d od rzeki Pilesza, po obu stronach jej dop\u0142ywu \u2013\nrzeczki Le\u015bnica. Cmentarzysko zlokalizowane na gruntach le\u015bnych Nadle\u015bnictwa\nNowogard.<\/p>\n\n\n\n fot. Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Osinie – rok 2025. Zdj\u0119cie Przemys\u0142aw Budziak<\/em><\/p>\n\n\n\n We wsi znajduje si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 p.w. Niepokalanego Pocz\u0119cia NMP\n– Wpisany do rejestru zabytk\u00f3w Nr 963<\/p>\n\n\n\n Pierwsz\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 wzniesiono z blok\u00f3w granitowych na planie prostok\u0105ta ju\u017c w XIV wieku. Podczas przebudowy w po\u0142owie XIX wieku zaopatrzono j\u0105 w sygnaturk\u0119 w stylu nowogardzkim lo\u017c\u0119 kolatorsk\u0105. Patronat nad \u015bwi\u0105tyni\u0105 sprawowali dziedzice miejscowego maj\u0105tku. Wi\u0119cej informacji: <\/p>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\nKo\u015bci\u00f3\u0142 katolicki \u2013 Osina (do 1945 ko\u015bci\u00f3\u0142 protestancki\u00a0 Sch\u00f6nhagen)<\/a><\/blockquote>