{"id":5948,"date":"2026-06-13T07:55:45","date_gmt":"2026-06-13T07:55:45","guid":{"rendered":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/?p=5948"},"modified":"2026-06-13T08:16:06","modified_gmt":"2026-06-13T08:16:06","slug":"mierzecin-do-1945-martenthin","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/?p=5948","title":{"rendered":"Mierz\u0119cin (do 1945 Martenthin)"},"content":{"rendered":"\n

Pierwsza wzmianka o wsi le\u017c\u0105cej w Gminie Wolin pochodzi z roku 1288 i od pocz\u0105tku swojego istnienia nale\u017ca\u0142a do pomorskiego rodu Flemming\u00f3w. W tym roku wymienia si\u0119 j\u0105 jako wie\u015b ko\u015bcieln\u0105 pod nazw\u0105 Merentin. Sama nazwa pochodzi od staropolskiego imienia Mirenta. W roku 1553 wie\u015b wpisana jest w dokumentach biskupstwa kamie\u0144skiego pod nazw\u0105 Marrentin.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Mierz\u0119cin w roku 1911. Widok\u00f3wka ze strony polska.org<\/em><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Od tej nazwy miejscowo\u015bci wywodzi si\u0119 linia rodu Flemming\u00f3w. Miejscowo\u015b\u0107 pierwotnie by\u0142a jednym maj\u0105tkiem, dopiero w p\u00f3\u017aniejszych latach dosz\u0142o do podzia\u0142u na maj\u0105tek A i B. Pierwszym wymienianym w kronikach Flemming\u00f3w oko\u0142o roku 1319 w\u0142a\u015bcicielem by\u0142 Erdmann Flemming, kt\u00f3ry to wymieniany jest przez  Steinbr\u00fccka jako osiad\u0142y w Mierz\u0119cinie. Po nim maj\u0105tek przej\u0105\u0142 prawnuk Erdmanna, Hans Flemming. Dokumenty potwierdzaj\u0105 obecno\u015b\u0107 Flemming\u00f3w w Mierz\u0119cinie dopiero 15 kwietni 1511 roku, kiedy to syn Hansa, Jakob, wyst\u0119puje jako \u015bwiadek i okre\u015blany jest \u201edziedziczny pan na Mierz\u0119cinie\u201d. Sze\u015b\u0107 lat p\u00f3\u017aniej Mierz\u0119cin zostaje wskazany jako miejsce zamieszkania Jakoba Flemming. Jakob  zapisa\u0142 swojej ma\u0142\u017conce, 28 stycznia 1516 roku jako do\u017cywocie dw\u00f3r w Mierz\u0119cinie. Jakob ostatni raz jako w\u0142a\u015bciciel wymieniany jest w roku 1536. Po nim maj\u0105tek przej\u0105\u0142 jego syn Joachim. Zmar\u0142 on bez m\u0119skich potomk\u00f3w i maj\u0105tek przeszed\u0142 w r\u0119ce jego brata Thamme. Po jego \u015bmierci maj\u0105tek otrzyma\u0142 najm\u0142odszy syn Otto. By\u0142 on budowniczym pa\u0142acu, kt\u00f3ry sp\u0142on\u0105\u0142 100 lat p\u00f3\u017aniej w roku 1667. Otto zmar\u0142 6 maja 1578 roku. Po nim pocz\u0105tkowo maj\u0105tkiem zajmowa\u0142 si\u0119 najstarszy z czterech syn\u00f3w Ottona, Joachim. W dniu 31 sierpnia 1581 roli dosz\u0142o do podzia\u0142u maj\u0105tku na dwie cz\u0119\u015bci. Pierwsz\u0105 tzw. A otrzyma\u0142 Joachim i jego najm\u0142odszy brat Paris. W jej sk\u0142ad wchodzi\u0142 pa\u0142ac oraz nowo wybudowana przez Joachima owczarnia w Reetz (Recz). Druga po\u0142ow\u0119 maj\u0105tku tzw.B otrzymali ich bracia Michael i Hans Heinrich.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Dw\u00f3r w latach 30-tych XX wieku, Zdj\u0119cie ze strony fotopolska.eu<\/em><\/p>\n\n\n\n

27 lipca 1583 roku bracia posiadaj\u0105cy maj\u0105tek A dokonali kolejnego podzia\u0142u mi\u0119dzy sob\u0105 w taki spos\u00f3b \u017ce Joachim otrzyma\u0142 w Mierz\u0119cinie owczarni\u0119 w Reezt wraz z 1 ch\u0142opem i 1 zagrodnikiem, a Paris otrzyma\u0142 pa\u0142ac i folwark zwierz\u0119cy oraz 1 zagrodnika. Paris von Flemming poni\u00f3s\u0142 \u015bmier\u0107 15 listopada 1584 roku, z r\u0119ki swojego kuzyna Christopha ze Schwirsen (\u015awierzno). Kilka tygodni wcze\u015bniej zmar\u0142 r\u00f3wnie\u017c jego brat Michael, wsp\u00f3\u0142dziel\u0105cy maj\u0105tek B. Po ich \u015bmierci w dniu 19 stycznia 1585 roku pozostali bracia Joachim i Hans Heinrich, dokonali ponownego podzia\u0142u maj\u0105tku. W jego wyniku pierwszy otrzyma\u0142 owczarni\u0119, a drugi folwark nale\u017c\u0105cy wcze\u015bniej do Parisa. Pa\u0142ac oraz pola uprawne zosta\u0142y podzielone po r\u00f3wno. Ugoda ta przysporzy\u0142a braciom wiele trudno\u015bci i spor\u00f3w. Najpierw mi\u0119dzy bra\u0107mi toczy\u0142 si\u0119 proces o sprawozdanie finansowe z Mierz\u0119cina i Zebbin (Sibin), w celu dokonania podzia\u0142u spadku. P\u00f3\u017aniej Hans Heinrich zosta\u0142 pozwany przez Joachima, z powodu niewykonania uzgodnionego podzia\u0142u ogrodu. Do wielkiego procesu dosz\u0142o w roku 1605, kiedy to synowie Joachima, przez kuratora procesowego, wnie\u015bli pozew przeciw wujowi Hansowi Heinrichowi, zarzucaj\u0105c mu \u017ce oszuka\u0142 ich ojca przy wcze\u015bniejszych podzia\u0142ach, ale r\u00f3wnie\u017c \u017ce oszuka\u0142 przy ugodzie dotycz\u0105cej spu\u015bcizny po zmar\u0142ym 16 lutego 1602 roku kuzynie Jakobie. Wynik tego procesu nie jest znany, ale podzia\u0142 na maj\u0105tki A i B zosta\u0142 utrzymany.<\/p>\n\n\n\n

Przez jaki\u015b czas by\u0142a jeszcze trzecia cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku, bardzo ma\u0142a w por\u00f3wnaniu do dw\u00f3ch wymienionych. Nale\u017ca\u0142a ona te\u017c do Flemming\u00f3w, ale z B\u00f6ck (Buk). Pierwsza wzmianka o niej pojawia si\u0119 w roku 1515, kiedy to marsza\u0142ek Kurd Flemming sprzeda\u0142 zakonowi kartuz\u00f3w (Karth\u00e4user) pod Szczecinem dochody z czynsz\u00f3w dzier\u017cawnych kilku wsi, w tym z Mierz\u0119cina. Prawie 70 lat p\u00f3\u017aniej, 5 marca 1585 roku wdowa po zmar\u0142ym \u00c4gidiusie von Flemming, synu Kurda, wytoczy\u0142a proces wymienianemu wcze\u015bniej Joachimowi o rent\u0119 z tytu\u0142u czynszu dzier\u017cawnego, nale\u017cn\u0105 jej w ramach tzw. roku \u0142aski z opuszczonego gospodarstwa w Mierz\u0119cinie. Matryku\u0142a podatkowa z 1628 roku zawiera informacj\u0119, ze wdowa po Eustachiuszu Flemming, jednym z siostrze\u0144c\u00f3w i sukcesor\u00f3w lennych \u00c4gidiusa, op\u0142aca w Mierz\u0119cinie podatek. Tuz po tym w roku 1632 roku, jej syn Ewald Joachim zamieni\u0142 opuszczone gospodarstwo ch\u0142opskie w Mierz\u0119cinie z Hansem Friedrichem, w\u0142a\u015bcicielem maj\u0105tku A, na 1 ch\u0142opa w Wysokiej Kamie\u0144skiej (Wietstock). Od tego momentu lina Flemming\u00f3w z Buku posiada\u0142 udzia\u0142 tylko w po\u0142owach rybnych na jeziorze Ostrowo i w konsekwencji do maj\u0105tk\u00f3w Buk B i Moracz B, nale\u017ca\u0142o po jednej chacie rybackiej w Mierz\u0119cinie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Dw\u00f3r wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie. Zdj\u0119cie ze strony wikipedia.pl, autorstwa Rados\u0142awa Dro\u017cd\u017cewskiego<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wracaj\u0105c do g\u0142\u00f3wnych udzia\u0142\u00f3w od roku 1622 maj\u0105tkiem A zarz\u0105dza\u0142 Hans Friedrich von Flemming. Wed\u0142ug Matryku\u0142y podatkowej z roku 1628 posiada\u0142 on w Mierz\u0119cinie podlegaj\u0105ce opodatkowaniu grunty rolne, 1 m\u0142ynarza, 1 owczarza i parobka owczarskiego. M\u0142yn, kt\u00f3ry pierwotnie nale\u017ca\u0142 do maj\u0105tku B, przej\u0105\u0142 na w\u0142asno\u015b\u0107 w roku 1633. Hans Friedrich zmar\u0142 w 1668 roku, pozostawiaj\u0105c dw\u00f3ch syn\u00f3w, Hansa Heinricha i Eustachiusza, z kt\u00f3rych to ten pierwszy otrzyma\u0142 maj\u0105tek A wraz z przynale\u017cno\u015bciami. Wed\u0142ug o\u015bwiadczenia lennego z 6 pa\u017adziernika 1699 roku, posiada\u0142 on 2\/5 Mierz\u0119cina wraz ze znajduj\u0105cym si\u0119 tam wiatrakiem, a tak\u017ce 2 ch\u0142op\u00f3w w Troszynie, Wysokiej Kamie\u0144skiej i Ostromicach oraz zagrodnika w tej ostatniej wsi. Hans Heinrich zmar\u0142 w 1711 roku, a swoim spadkobierc\u0105 ustanowi\u0142 kuzyna Felixa Friedricha Flemming z linii Flemming\u00f3w z Iven (miasto w Niemczech). Jemu te\u017c powierzy\u0142 zarz\u0105d nad dobrami lennymi, kt\u00f3re wed\u0142ug prawa powinny w pierwszej kolejno\u015bci powinny przypa\u015b\u0107 bratankowi spadkobiercy Joachimowi Friedrichowi Flemming, kt\u00f3ry by\u0142 chory psychicznie. W dniu 9 marca 1725 hrabia Rzeszy Felix Friedrich von Flemming odst\u0105pi\u0142 maj\u0105tek A wraz z przynale\u017cno\u015bciami na rzecz Wilhelma Friedricha von Flemming, wnuka Joachima Flemming w drodze wymiany za maj\u0105tek Sibin. Po jego \u015bmierci 10 kwietnia 1737 roku niepodzielony maj\u0105tek pozosta\u0142 w r\u0119kach jego 4 syn\u00f3w. W dniu 21 grudnia 1746 roku, w wyniku ugody spadkowej, maj\u0105tek A przypad\u0142 drugiemu synowi Christophowi Friedrichowi von Flemming. Ten za\u015b, z uwagi na to \u017ce s\u0142u\u017cy\u0142 w saskich strukturach i mieszka\u0142 na sta\u0142e w Dre\u017anie odst\u0105pi\u0142 12 lutego 1775 roku maj\u0105tek A swojemu starszemu bratu, Heinrichowi Ludwigowi, a po jego \u015bmierci w 1783 roku maj\u0105tek ponownie wr\u00f3ci\u0142 w jego r\u0119ce. Wraz ze \u015bmierci\u0105 wiceprezydenta Kolegium Tajnej Rady wojennej w Dre\u017anie Christopha Friedricha von Flemming, ta boczna linia Flemming\u00f3w wygas\u0142a. Posiad\u0142o\u015bci lenne przypad\u0142y na mocy porozumienia z wdow\u0105 z dnia 26 stycznia 1790 roku trzem braciom: Karlowi Wilhelmowi Moritzowi, Friedrichowi Ludwigowi Heinrichowi i Christianowi Adolfowi Bogis\u0142awowi z linii Schruptow (Skrobotowo). Na mocy ugody z dnia 20 marca 1793 roku maj\u0105tek A przej\u0105\u0142 drugi z braci. Poniewa\u017c tego samego dnia najstarszy z braci Karl Wilhelm Moritz, odst\u0105pi\u0142 r\u00f3wnie\u017c maj\u0105tek B, to od tej pory ca\u0142y Mierz\u0119cin nale\u017ca\u0142 do Friedricha Ludwiga Heinricha von Flemming.<\/p>\n\n\n\n

Maj\u0105tek B<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Do maj\u0105tku B jak wy\u017cej pisa\u0142em, nale\u017ca\u0142a owczarnia w Reetz (Recz), a od 1585 r\u00f3wnie\u017c cz\u0119\u015b\u0107 dworu. Joachim, kt\u00f3ry to otrzyma\u0142 jak wiemy nie \u017cy\u0142 w zgodzie z bratem Hansem Heinrichem. Joachim zmar\u0142 w 1620 roku i maj\u0105tek B przej\u0105\u0142 jego najm\u0142odszy brat Ewald, kt\u00f3ry wed\u0142ug rejestru posiada\u0142 2 \u00bd \u0142ana, 1 zagrodnika, 1 owczarza i 1 parobka owczarskiego. Ewald zmar\u0142 w roku 1673. W podziale spadku w dniu 23 lutego 1683 roku, maj\u0105tek B przypad\u0142 najpierw Hansowi Friedrichowi, kt\u00f3ry zmar\u0142 w roku 1688. Po jego \u015bmierci jego dwaj bracia wsp\u00f3\u0142dzielili maj\u0105tek, ale m\u0142odszy brat Heinrich mia\u0142 przej\u0105\u0107 zarz\u0105dzanie maj\u0105tkiem i mie\u0107 prawo do wykupienia reszty od starszego brata Ewalda, co nast\u0105pi\u0142o 11 stycznia 1692 roku. Ju\u017c w roku 1693 Heinrich poni\u00f3s\u0142 \u015bmier\u0107 w Niderlandach w bitwie pod Neerwinden. Po nim maj\u0105tek przej\u0119li dwaj ma\u0142oletni synowie, Adam J\u00fcrgen Ludwig i Ewald Heinrich. Posiadali maj\u0105tek wraz z jednym mieszkaj\u0105cym tam zagrodnikiem, a tak\u017ce pozosta\u0142e przynale\u017cno\u015bci: 4 ch\u0142op\u00f3w i 1 zagrodnika w Ostromicach, 2 ch\u0142op\u00f3w i \u00bd zagrodnika w Zarnglaff (Czarnog\u0142owy) oraz jednego zagrodnika w Wysokiej Kamie\u0144skiej. Na mocy ugody spadkowej z dnia 4 lutego 1717 roku maj\u0105tek B przej\u0105\u0142 Adam J\u00fcrgen Ludwig, sp\u0142acaj\u0105c brata got\u00f3wk\u0105. Po \u015bmierci Adama, w roku 1731 maj\u0105tek przej\u0105\u0142 jego syn Richard Friedrich, kt\u00f3ry zmar\u0142 23 marca 1755. Poniewa\u017c Richard Friedrich nie pozostawi\u0142 po sobie m\u0119skich potomk\u00f3w, to maj\u0105tek B przypad\u0142 najbli\u017cszemu spadkobiercy lennemu Antonowi Wilhelmowi z linii Schruptow (Skrobotowo). Zawar\u0142 on w sprawie spadku porozumienie w dniu 14 stycznia 1754 roku z wdow\u0105 i c\u00f3rk\u0105 Richarda Friedricha. Anton Wilhelm zmar\u0142 w roku 1758, pozostawiaj\u0105c swe dobra dw\u00f3m synom: Friedrichowi Wilhelmowi i Ewaldowi Heinrichowi. Na mocy ugody spadkowej z 11 kwietnia 1759 roku maj\u0105tek B otrzyma\u0142 pierwszy z nich czyli Friedrich Wilhelm. Zmar\u0142 on 4 kwietnia 1776 roku i maj\u0105tek przej\u0119li pozostali cz\u0142onkowie rodziny, kt\u00f3rzy porozumieli si\u0119 w sprawie spadku w dniu 22 grudnia 1779 roku. W ich wyniku 3 synowie po sp\u0142aceniu matki i si\u00f3str, przejm\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 maj\u0105tku. W dniu 17 marca 1784 roku dwaj m\u0142odsi bracia przekazali maj\u0105tek B na wy\u0142\u0105czn\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107 najstarszemu bratu Karlowi Wilhelmowi Moritzowi. On z kolej odst\u0105pi\u0142 maj\u0105tek 20 marca 1793 roku drugiemu bratu Friedrichowi Heinrichowi Ludwigowi i tym samym maj\u0105tki A i B zosta\u0142y po\u0142\u0105czone w ca\u0142o\u015b\u0107. W 1780 roku w Mierz\u0119cinie wymieniane s\u0105 4 gospodarstwa rolne, 4 zagrodnicze, ku\u017ania, wiatrak, 2 le\u015bnicz\u00f3wki, pastor, zakrystian, organista i 20 dom\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Dw\u00f3r w roku 1990. Zdj\u0119cie z O\u015brodka Dokumentacji Zabytk\u00f3w w Warszawie<\/em><\/p>\n\n\n\n

Gdy w dniu 1 listopada 1816 roku zmar\u0142 w\u0142a\u015bciciel Mierz\u0119cina Friedrich Heinrich Ludwig, maj\u0105tek przej\u0105\u0142 po nim najm\u0142odszy brat Christian Adolf Bogislaw z Buckow (miejscowo\u015b\u0107 w Brandenburgii). W 1820 roku w Mierz\u0119cinie znajduje si\u0119 owczarnia, 4 gospodarstwa ch\u0142opskie nale\u017c\u0105ce do maj\u0105tku, 7 wolnych zagrodnik\u00f3w, 8 w\u0142a\u015bcicieli i m\u0142yn. Po \u015bmierci Christiana Adolfa, maj\u0105tek przej\u0105\u0142 jedyny syn Thamm Leo Adolf Wilhelm Heinrich, kt\u00f3ry zmar\u0142 w 1848 roku. Wraz z jego \u015bmierci\u0105 wygas\u0142a m\u0119ska linia Flemming\u00f3w z linii Schruptow \u2013 Buckow.<\/p>\n\n\n\n

W zwi\u0105zku z tym dobra lenne przypad\u0142y jednej z ga\u0142\u0119zi rodu z linii Mierz\u0119cin, czyli m\u0142odszej linii hrabi\u00f3w z Iven. Z lini\u0105 t\u0105 wi\u0105\u017ce si\u0119 w\u0105tek polski. Wywodz\u0105cy si\u0119 z tej linii Jerzy Detloff von Flemming by\u0142 w swojej karierze wielkim podskarbim litewskim, wojewod\u0105 pomorskim, genera\u0142em artylerii litewskiej, genera\u0142em wojsk koronnych. S\u0142u\u017cy\u0142 polskiemu kr\u00f3lowi Augustowi Mocnemu i dowodzi\u0142 pu\u0142kiem kr\u00f3lowej. O\u017ceni\u0142 si\u0119 z c\u00f3rk\u0105 Fryderyka Czartoryskiego, za\u0142o\u017cy\u0142 Izabelin, przyczyni\u0142 si\u0119 do rozwoju W\u0142odawy i Terespola. Zosta\u0142 odznaczony Orderem Or\u0142a Bia\u0142ego, a po \u015bmierci pochowany w bazylice \u015awi\u0119tego Kr\u00f3la w Warszawie. To nie jedyny z rodu Flemming\u00f3w, kt\u00f3ry na trwale wpisywa\u0142 si\u0119 w histori\u0119 Polski i s\u0142u\u017cy\u0142 polskim kr\u00f3lom.<\/p>\n\n\n\n

Wracamy do Mierz\u0119cina i roku 1866, kiedy to umiera \u00f3wczesny w\u0142a\u015bciciel maj\u0105tku Karl Ludwig Adam Friedrich,  kt\u00f3ry zapisa\u0142 dobra najm\u0142odszemu synowi hrabiemu Rzeszy Edmundowi Friedrichowi Ferdynandowi. Hrabia Edmund zmar\u0142 w 1897 roku i maj\u0105tek dziedziczy po nim starszy brat hrabia Rzeszy Karl Hans Adolf Felix,  kt\u00f3ry zmar\u0142 17 czerwca 1900 roku, jako ostatni potomek linii m\u0119skiej hrabi\u00f3w von Flemming z Iven oraz ca\u0142ej linii z Mierz\u0119cina. Poniewa\u017c nie dope\u0142niono formalno\u015bci wymaganych w celu utrzymania statusu lenna, charakter lenny wygas\u0142. Na mocy testamentu Mierz\u0119cin przeszed\u0142 w posiadanie rotmistrza von Forcade de Biaix, siostrze\u0144ca ma\u0142\u017conki hrabiego Felixa. W 1900 roku Mierz\u0119cin zostaje sprzedany w\u0142a\u015bcicielowi Gro\u00df-Weckow (Wiejkowo) Paulowi von Pl\u00f6tz. Po nim w\u0142a\u015bcicielem by\u0142 Bernard von Pl\u00f6tz  w kt\u00f3rego to r\u0119kach wie\u015b pozosta\u0142a do 1945 roku.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Dw\u00f3r w roku 1975. Zdj\u0119cie z portalu zabytek.pl<\/em><\/p>\n\n\n\n

W Mierz\u0119cinie do dzi\u015b stoi dw\u00f3r rodu von Flemming. Wybudowa\u0142 go Otto von Flemming w XVI wieku. Dw\u00f3r sp\u0142on\u0105\u0142 doszcz\u0119tnie w roku 1667. Na jego fundamentach wzniesiono kolejny dw\u00f3r, kt\u00f3ry nazywano domem mieszkalnym. Pod domem znajdowa\u0142 si\u0119 sklepiona piwnica, pochodz\u0105ca z pierwszego dworu. W XVIII wieku by\u0142 to pi\u0119trowy dom o konstrukcji ryglowej z dachem pokrytym dach\u00f3wk\u0105. Do domu do\u0142\u0105czony by\u0142 parterowy budynek skrzyd\u0142owy o takiej samej konstrukcji. W nocy z 24 na 25 kwietnia 1902 roku dom wraz z ca\u0142ym folwarkiem sp\u0142on\u0105\u0142. Przy odbudowie dworu, natrafiono na pot\u0119\u017cne kamienne mury z \u017celaznymi pier\u015bcieniami oraz na pozosta\u0142o\u015bci podziemnego korytarza. Najprawdopodobniej pochodzi\u0142y one z czas\u00f3w pierwszego dworu, kt\u00f3ry sp\u0142on\u0105\u0142 w 1667 roku. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych i przej\u0119ciu tych ziem przez administracj\u0119 polsk\u0105 w dworze i folwarku utworzono PGR w Wolinie. W dworze zamieszkali pracownicy. W latach 70-80 tych XX wieku w pomieszczeniach na parterze urz\u0105dzono \u015bwietlic\u0119. Od 1991 roku dw\u00f3r jest w r\u0119kach prywatnych. Wok\u00f3\u0142 dworu w XIX wieku za\u0142o\u017cono park dworski. Dzi\u015b uk\u0142ad jego jest nieczytelny.<\/p>\n\n\n\n

Przy drodze do Ostromic zbudowano w 1900 roku m\u0142yn. Dzi\u015b wiatrak nie istnieje. W wiosce znajduje si\u0119 ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki p.w. Niepokalanego Pocz\u0119cia NMP, pochodz\u0105cy z XVIII wieku. Wok\u00f3\u0142 ko\u015bcio\u0142a znajduje si\u0119 cmentarz przyko\u015bcielny. W 2021 roku w Mierz\u0119cinie mieszka\u0142o 58 os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

fot. Mapa Mierz\u0119cina z 1947 roku<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pierwsza wzmianka o wsi le\u017c\u0105cej w Gminie Wolin pochodzi z roku 1288 i od pocz\u0105tku swojego istnienia nale\u017ca\u0142a do pomorskiego rodu Flemming\u00f3w. W tym roku wymienia si\u0119 j\u0105 jako wie\u015b ko\u015bcieln\u0105 pod nazw\u0105 Merentin. Sama nazwa pochodzi od staropolskiego imienia Mirenta. W roku 1553 wie\u015b wpisana jest w dokumentach biskupstwa kamie\u0144skiego pod nazw\u0105 Marrentin. fot. … Czytaj dalej \u201eMierz\u0119cin (do 1945 Martenthin)\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[125,1,119],"tags":[],"class_list":["post-5948","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gmina-wolin","category-uncategorized","category-powiat-kamienski"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5948"}],"collection":[{"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5948"}],"version-history":[{"count":12,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5948\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5968,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5948\/revisions\/5968"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5948"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5948"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/historia-zachodniopomorskie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5948"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}